Szybki statek pasażerski

„Szybki statek pasażerski” to, w rozumieniu ustawy o bezpieczeństwie morskim, statek spełniający jednocześnie dwa warunki. Po pierwsze, musi być jednostką szybką w rozumieniu prawidła 1/3 rozdziału X Konwencji SOLAS. Oznacza to, że ocena jego szybkości i charakteru nie wynika wyłącznie z potocznego rozumienia tego określenia, lecz odwołuje się do kryteriów przyjętych w międzynarodowych przepisach dotyczących bezpieczeństwa życia na morzu. Po drugie, jednostka ta musi przewozić więcej niż 12 pasażerów, a więc co najmniej 13 osób korzystających z przewozu pasażerskiego.

Dopiero łączne spełnienie obu przesłanek pozwala uznać statek za szybki statek pasażerski na potrzeby tej ustawy. Sam fakt, że jednostka porusza się szybko, nie jest wystarczający. Nie wystarcza również przewożenie pasażerów, jeżeli statek nie mieści się w kategorii jednostki szybkiej określonej przez Konwencję SOLAS. Definicja łączy zatem cechę techniczną jednostki z jej funkcją pasażerską i liczbą przewożonych osób.

Pojęcie to służy do wyodrębnienia określonej kategorii statków, wobec których przepisy o bezpieczeństwie morskim mogą być stosowane z uwzględnieniem ich szczególnego charakteru. Ma znaczenie przy ustalaniu, czy dana jednostka podlega regulacjom odnoszącym się do szybkich statków pasażerskich, a także przy określaniu zakresu obowiązków związanych z jej eksploatacją, nadzorem i zapewnieniem bezpieczeństwa pasażerów. W praktyce kwalifikacja wymaga sprawdzenia zarówno statusu jednostki w świetle Konwencji SOLAS, jak i liczby przewożonych pasażerów. Zmiana któregokolwiek z tych elementów może powodować, że statek nie będzie mieścił się w tej ustawowej kategorii.