Szpitalny oddział ratunkowy

Szpitalny oddział ratunkowy to ustawowo wyodrębniona część szpitala, której podstawowym zadaniem jest udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej osobom znajdującym się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego. Pojęcie to zostało zdefiniowane w ustawie „o Państwowym Ratownictwie Medycznym” i ma znaczenie dla określenia, jakie miejsce oraz jaka struktura organizacyjna mogą pełnić funkcję elementu systemu ratownictwa medycznego.

Aby dana jednostka mogła być uznana za szpitalny oddział ratunkowy, muszą być spełnione łącznie określone przesłanki:

• oddział musi być komórką organizacyjną szpitala w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej;
• musi stanowić jednostkę systemu, o której mowa w art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy;
• jego działalność musi obejmować udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej osobom w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego;
• musi spełniać wymagania określone w ustawie.

Definicja wskazuje więc zarówno na formalny status oddziału, jak i na jego przeznaczenie. Nie chodzi wyłącznie o nazwę używaną przez szpital, lecz o jednostkę, która ma określoną pozycję w strukturze systemu Państwowego Ratownictwa Medycznego, działa w ramach szpitala i realizuje świadczenia związane z nagłym zagrożeniem zdrowotnym. Spełnienie wymagań ustawowych jest konieczne, aby taka komórka mogła pełnić przypisaną jej funkcję.

W praktyce pojęcie to służy do odróżnienia szpitalnego oddziału ratunkowego od innych komórek organizacyjnych szpitala. Wyznacza także zakres podmiotowy jego działania, ponieważ adresatami świadczeń są osoby wymagające pomocy z powodu nagłego zagrożenia zdrowotnego. Dzięki ustawowemu ujęciu można jednoznacznie określić, która jednostka jest elementem systemu i jakie zadania wykonuje w ramach tego systemu. Definicja ma zatem znaczenie organizacyjne i funkcjonalne, ponieważ łączy status oddziału, jego miejsce w systemie oraz cel udzielanych świadczeń.