Prawo łowieckie

Art. 46f Prawa łowieckiego wprowadza istotne regulacje dotyczące ustalania wysokości odszkodowania za szkody łowieckie w specyficznych okolicznościach, gdy obwód łowiecki został wyłączony z wydzierżawiania i przekazany w zarząd nadleśnictwa Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe.

Przepis ten precyzuje, że w takich przypadkach odpowiedzialność za ustalenie wysokości odszkodowania spoczywa na dyrektorze regionalnej dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe, właściwym ze względu na miejsce wystąpienia szkody. Jest to istotne z punktu widzenia praktyki stosowania prawa, ponieważ wprowadza jasność co do podmiotu odpowiedzialnego za rozstrzyganie kwestii odszkodowawczych w sytuacjach, gdy obwód łowiecki nie jest wydzierżawiony.

Warto zwrócić uwagę na kilka kluczowych aspektów tego przepisu:

1. **Zakres zastosowania**: Art. 46f odnosi się wyłącznie do sytuacji, gdy obwód łowiecki został wyłączony z wydzierżawiania i przekazany w zarząd nadleśnictwa. Oznacza to, że w przypadku obwodów łowieckich, które są wydzierżawione, odpowiedzialność za ustalenie wysokości odszkodowania spoczywa na innych podmiotach, zgodnie z art. 46d i 46e Prawa łowieckiego.

2. **Podmiot odpowiedzialny**: Przepis jednoznacznie wskazuje, że właściwym organem do ustalenia wysokości odszkodowania jest dyrektor regionalnej dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe. Jest to istotne, ponieważ eliminuje potencjalne niejasności co do tego, kto powinien podejmować decyzje w sprawach odszkodowawczych w takich przypadkach.

3. **Procedura ustalania odszkodowania**: Art. 46f odsyła do art. 46d i 46e, które regulują procedurę ustalania wysokości odszkodowania za szkody łowieckie. Oznacza to, że dyrektor regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych musi stosować te same zasady i procedury, które obowiązują w przypadku innych obwodów łowieckich.

4. **Znaczenie dla właścicieli gruntów**: Dla właścicieli gruntów, na których wystąpiły szkody łowieckie, przepis ten ma istotne znaczenie praktyczne. Zapewnia bowiem, że w przypadku wyłączenia obwodu łowieckiego z wydzierżawiania, nadal istnieje jasno określony podmiot odpowiedzialny za ustalenie i wypłatę odszkodowania.

Podsumowując, art. 46f Prawa łowieckiego wprowadza klarowną regulację dotyczącą ustalania wysokości odszkodowania za szkody łowieckie w specyficznych przypadkach, gdy obwód łowiecki został przekazany w zarząd nadleśnictwa. Przepis ten ma na celu zapewnienie, że nawet w takich sytuacjach, proces ustalania odszkodowania będzie przejrzysty i zgodny z obowiązującymi procedurami.

Szacowanie szkód łowieckich wymaga przygotowania, a obowiązek jego zapewnienia przepis nakłada na Lasy Państwowe. Krąg odbiorców szkoleń jest zamknięty i obejmuje trzy grupy uczestników procedury szacowania.

### Najważniejsze punkty

- Organizatorem szkoleń jest Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe.
- Tematyka jest ograniczona do szacowania szkód łowieckich.
- Pierwszą grupę stanowią przedstawiciele wojewódzkich ośrodków doradztwa rolniczego.
- Drugą grupę stanowią przedstawiciele izb rolniczych, o których mowa w art. 46d ust. 5.
- Trzecią grupę stanowią przedstawiciele dzierżawców i zarządców obwodów łowieckich.
- Przepis nie określa częstotliwości szkoleń, ich programu ani odpłatności za udział.

### W praktyce

Skład grup odpowiada składowi osób biorących udział w szacowaniu szkód, więc szkolenie ma ujednolicić sposób pracy wszystkich stron oględzin. Ponieważ obowiązek obciąża organizatora, a nie uczestników, nieprzeprowadzenie szkolenia nie zwalnia z prawidłowego szacowania.

Art. 8a Prawa łowieckiego reguluje kwestie związane z tworzeniem rocznego planu łowieckiego, który jest kluczowym dokumentem w zarządzaniu gospodarką łowiecką na terenie obwodów łowieckich. Przepis ten określa szczegółowe zasady dotyczące inwentaryzacji zwierzyny, sporządzania i zatwierdzania rocznego planu łowieckiego, a także możliwości jego zmiany i korekty.

#### 1. Okres obowiązywania rocznego planu łowieckiego
Roczny plan łowiecki jest sporządzany na okres od 1 kwietnia do 31 marca roku następnego, co jest zgodne z tzw. łowieckim rokiem gospodarczym. Taki okres pozwala na uwzględnienie cyklu biologicznego zwierzyny oraz sezonów łowieckich.

#### 2. Inwentaryzacja zwierzyny
Inwentaryzacja zwierzyny, będąca podstawą do sporządzenia rocznego planu łowieckiego, musi być wykonana do 10 marca każdego roku. Przepis precyzuje, że inwentaryzacja obejmuje szacowaną liczebność zwierząt łownych z wyłączeniem łownych ptaków migrujących. W przypadku zwierzyny grubej, z wyjątkiem dzików, inwentaryzacja musi zawierać podział na osobniki do pierwszego roku życia i płeć.

#### 3. Udział nadleśniczych i izb rolniczych
W sporządzaniu inwentaryzacji mogą brać udział nadleśniczowie Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe oraz przedstawiciele izb rolniczych. Dzierżawca lub zarządca obwodu łowieckiego ma obowiązek zawiadomić te podmioty o miejscu i terminie sporządzenia inwentaryzacji. Niestawiennictwo przedstawiciela izby rolniczej nie wstrzymuje jednak sporządzenia inwentaryzacji.

#### 4. Formularze
Zarówno inwentaryzacja zwierzyny, jak i roczny plan łowiecki muszą być sporządzane na odpowiednich formularzach, co zapewnia jednolitość i przejrzystość dokumentacji.

#### 5. Zawartość rocznego planu łowieckiego
Roczny plan łowiecki zawiera szczegółowe dane dotyczące obwodu łowieckiego, zagospodarowania obwodu, szkód łowieckich, przychodów ze sprzedaży tusz zwierzyny oraz danych dotyczących zwierząt łownych. Przepis precyzuje, jakie informacje muszą być zawarte w planie, co pozwala na kompleksowe zarządzanie gospodarką łowiecką.

#### 6. Procedura zatwierdzania
Roczny plan łowiecki sporządza dzierżawca obwodu łowieckiego po zasięgnięciu opinii właściwych wójtów, burmistrzów, prezydentów miast oraz izby rolniczej. Plan podlega zatwierdzeniu przez nadleśniczego Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe w uzgodnieniu z Polskim Związkiem Łowieckim. W przypadku obwodów położonych w granicach więcej niż jednego nadleśnictwa, plan zatwierdza nadleśniczy właściwy dla obszaru, na którym jest położona największa część obwodu.

#### 7. Odmowa zatwierdzenia i odwołania
Odmowa zatwierdzenia rocznego planu łowieckiego może nastąpić, jeśli plan nie spełnia wymogów prawnych lub nie gwarantuje osiągnięcia celów określonych w wieloletnim łowieckim planie hodowlanym. Od decyzji o odmowie przysługuje odwołanie do dyrektora regionalnej dyrekcji Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe lub Dyrektora Generalnego Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe.

#### 8. Zmiany i korekty planu
Roczny plan łowiecki może być zmieniony w określonych przypadkach, takich jak klęska żywiołowa, istotna zmiana liczebności zwierzyny, zmiana granic obwodu łowieckiego, zmiana dzierżawcy lub zarządcy obwodu, większe szkody łowieckie niż przewidywane, zmiany na liście gatunków zwierzyny lub podejrzenie wystąpienia choroby zakaźnej zwierząt. Korekta planu jest dopuszczalna w zakresie danych dotyczących liczby zwierząt łownych, które uległy zmianie od dnia sporządzenia planu do 31 marca.

Art. 8a Prawa łowieckiego wprowadza szczegółowe i precyzyjne regulacje dotyczące sporządzania, zatwierdzania oraz zmiany rocznego planu łowieckiego, co ma na celu zapewnienie zrównoważonego zarządzania populacjami zwierząt łownych oraz minimalizację szkód łowieckich. Przepis ten jest kluczowy dla prawidłowego funkcjonowania gospodarki łowieckiej w Polsce.

Szkoda łowiecka

Szkoda łowiecka w przepisach

Prawo łowieckie6 przepisów