System wykonywania zlecenia

System wykonywania zlecenia to pojęcie używane w ustawie „Obrót instrumentami finansowymi” w znaczeniu nadanym mu przez art. 64 ust. 1 rozporządzenia 2017/565. Ustawa nie tworzy więc w tym miejscu samodzielnego, szczegółowego opisu tego systemu, lecz odsyła do regulacji unijnej. Aby określone rozwiązanie mogło być uznane za system wykonywania zleceń na gruncie tej ustawy, musi mieścić się w zakresie pojęcia określonego w tym przepisie rozporządzenia.

W praktyce chodzi o prawnie istotny sposób lub rozwiązanie, za pomocą którego organizowane jest wykonywanie zleceń dotyczących instrumentów finansowych. Znaczenie ma nie sama nazwa używana przez daną instytucję, lecz to, czy dane rozwiązanie spełnia kryteria wynikające z odesłanego przepisu. Pojęcie służy zatem wyznaczeniu zakresu regulacji dotyczących obsługi i realizacji zleceń w obrocie instrumentami finansowymi oraz zapewnieniu, aby te same zasady były rozumiane zgodnie z regulacją unijną.

Najważniejsze elementy pojęcia:

• odniesienie do wykonywania zleceń związanych z instrumentami finansowymi;
• istnienie określonego systemu lub sposobu organizacji wykonywania takich zleceń;
• zgodność tego systemu z rozumieniem przyjętym w art. 64 ust. 1 rozporządzenia 2017/565.

Znaczenie praktyczne tego pojęcia polega na tym, że pozwala ustalić, czy dane rozwiązanie podlega wymaganiom przewidzianym dla systemów wykonywania zleceń. Ma to znaczenie przy wykładni obowiązków podmiotów działających na rynku finansowym, zwłaszcza przy ocenie, jak organizują one proces realizacji zleceń i jakie regulacje należy zastosować do tego procesu. W dalszej części art. 3 występują odrębne definicje ASO, SS i TSS opartych na DLT. Nie są one elementami systemu wykonywania zleceń, lecz osobnymi pojęciami odnoszącymi się do określonych systemów obrotu lub rozrachunku.