System macierzysty

„System macierzysty” to pojęcie używane w ustawie „Bankowy Fundusz Gwarancyjny, system gwarantowania depozytów oraz przymusowa restrukturyzacja” do wskazania właściwego systemu gwarantowania depozytów związanego z określoną instytucją kredytową. Chodzi o system działający w państwie członkowskim, w którym dana instytucja uzyskała zezwolenie na wykonywanie działalności oraz ma siedzibę.

Aby dany system można było uznać za macierzysty, muszą być spełnione łącznie określone przesłanki:

• system musi być oficjalnie uznany, a więc mieć formalny status systemu gwarantowania depozytów w danym państwie;
• musi być systemem, do którego należy instytucja kredytowa wskazana w ustawie - Prawo bankowe;
• instytucja ta musi prowadzić działalność na podstawie zezwolenia uzyskanego w konkretnym państwie członkowskim;
• siedziba instytucji musi znajdować się na terytorium tego samego państwa.

„Macierzysty” oznacza więc system właściwy dla instytucji w jej państwie pochodzenia, rozumianym tutaj jako państwo członkowskie zezwalające na jej działalność i będące miejscem jej siedziby. Nie chodzi o dowolny system gwarantowania depozytów, z którym instytucja może mieć kontakt, lecz o system formalnie związany z nią przez miejsce uzyskania zezwolenia i siedzibę.

W praktyce pojęcie to pozwala ustalić, do którego krajowego systemu gwarantowania depozytów należy przypisać daną instytucję kredytową. Ma to znaczenie dla stosowania przepisów ustawy, ponieważ wskazuje podstawowy punkt odniesienia przy określaniu właściwego systemu gwarantowania depozytów. Dzięki temu można odróżnić system macierzysty od innych systemów działających w państwach członkowskich i prawidłowo ustalić, z którym systemem związana jest dana instytucja. Pojęcie odnosi się zatem jednocześnie do statusu systemu oraz do formalnych cech instytucji kredytowej, takich jak państwo zezwolenia i miejsce siedziby.