System krajowy N.SIS

System krajowy N.SIS to polska część rozwiązania informatycznego służącego do udziału w Systemie Informacyjnym Schengen. Pojęcie to oznacza system działający w Polsce, który nie jest wyłącznie samodzielną bazą danych, lecz obejmuje także krajową kopię informacji oraz posiada połączenie z centralnym systemem SIS.

Najważniejsze elementy tego pojęcia to:

• krajowy charakter systemu, czyli jego funkcjonowanie po stronie polskiej;
• obecność kopii krajowej, stanowiącej część systemu;
• połączenie z centralnym SIS, dzięki któremu system krajowy jest powiązany z systemem centralnym;
• spełnienie wymagań technicznych i organizacyjnych wskazanych w art. 4 ust. 1 lit. b rozporządzenia 2018/1861 oraz art. 4 ust. 1 lit. b rozporządzenia 2018/1862.

Definicja znajduje się w ustawie „o udziale Rzeczypospolitej Polskiej w Systemie Informacyjnym Schengen oraz Wizowym Systemie Informacyjnym.” W ramach tej ustawy określa, jaki system może być uznany za polski system krajowy N.SIS, a więc za krajowy element połączony z centralną częścią SIS i spełniający wymagania wynikające z właściwych przepisów unijnych.

W praktyce termin pozwala odróżnić system krajowy N.SIS od samej kopii krajowej oraz od centralnego systemu SIS. Kopia krajowa jest jednym z elementów N.SIS, natomiast połączenie z systemem centralnym wskazuje na jego funkcjonalne powiązanie z całością Systemu Informacyjnego Schengen. Spełnienie wymagań określonych w przywołanych rozporządzeniach ma znaczenie dla uznania, że system działa w sposób zgodny z wymaganiami przewidzianymi dla udziału w tym systemie. Pojęcie wyznacza zatem zakres krajowej infrastruktury, której dotyczy ustawa, i porządkuje relację między rozwiązaniem funkcjonującym w Polsce a centralnym SIS.