Świadectwo

W ustawie o biokomponentach i biopaliwach ciekłych „świadectwo” jest dokumentem związanym z potwierdzaniem, że biokomponenty spełniają wymagane kryteria zrównoważonego rozwoju. Wystawia je podmiot realizujący Narodowy Cel Wskaźnikowy, a więc podmiot, na którym spoczywają obowiązki związane z osiąganiem tego celu.

Świadectwo odnosi się do określonej ilości biokomponentów zawartych w paliwach. Chodzi o paliwa, których podmiot trwale się wyzbył na terytorium Polski w wyniku czynności prawnej lub faktycznej, albo które zużył w Polsce na własne potrzeby. Dokument powinien zatem wskazywać ilość biokomponentów oraz potwierdzać, że spełniają one kryteria zrównoważonego rozwoju określone w art. 28b-28bc.

Znaczenie świadectwa polega na udokumentowaniu pochodzenia i właściwości środowiskowych biokomponentów związanych z paliwami wprowadzonymi do obrotu lub zużytymi przez podmiot. Pozwala ono wykazać, że dana ilość biokomponentów odpowiada wymaganiom ustawy, co ma znaczenie dla rozliczania realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego oraz dla kontroli spełnienia warunków dotyczących zrównoważonego rozwoju. Nie jest to więc ogólne zaświadczenie o jakości każdego paliwa, lecz dokument dotyczący wskazanej ilości biokomponentów i określonego sposobu postępowania z paliwem.

W innych ustawach „świadectwo” ma odmienne, zależne od dziedziny znaczenie. Może być dokumentem potwierdzającym uzyskanie uprawnień zawodowych, kwalifikacji do pracy na statku albo pozytywne zdanie egzaminu. Pojęcie to występuje także przy dokumentach dotyczących statków, leśnego materiału rozmnożeniowego, doradców do spraw przewozu towarów niebezpiecznych, wynagrodzeń nauczycieli, rzeczników patentowych i tłumaczy przysięgłych. Dlatego zakres znaczeniowy hasła trzeba ustalać na podstawie konkretnego przepisu.