Świadectwo charakterystyki energetycznej jest dokumentem określającym zapotrzebowanie budynku albo jego części na energię. Zawiera między innymi wskaźniki energii pierwotnej i końcowej, dane o emisji oraz zalecenia dotyczące możliwych ulepszeń. Sporządza je osoba uprawniona, zgodnie z ustawową metodologią i na podstawie informacji o budynku oraz jego instalacjach. Świadectwo przekazuje się nabywcy lub najemcy w przypadkach określonych w przepisach. Dokument opisuje cechy energetyczne obiektu, a nie gwarantuje konkretnego poziomu rachunków, które zależą także od sposobu korzystania z budynku.

Słownik ustawy porządkuje pojęcia używane przy poprawie efektywności energetycznej budynków. Szczególne znaczenie mają inwestor, przedsięwzięcie termomodernizacyjne, audyt energetyczny, budynek wielorodzinny oraz wartość wskaźnika EP. Wskaźnik EP jest obliczany według metodologii wydanej na podstawie ustawy o charakterystyce energetycznej budynków i oznacza roczne zapotrzebowanie na nieodnawialną energię pierwotną w przeliczeniu na powierzchnię użytkową. Definicje wpływają na ocenę, czy planowane roboty mogą otrzymać wsparcie. Nie należy utożsamiać audytu energetycznego ze świadectwem charakterystyki energetycznej: audyt wskazuje opłacalne warianty modernizacji, a świadectwo opisuje parametry energetyczne budynku lub jego części.

o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków

Centralna ewidencja emisyjności budynków gromadzi informacje o źródłach ciepła i spalania paliw oraz dane związane z oceną emisyjności budynków. Ewidencja wspiera organy publiczne w planowaniu polityki energetycznej i kontroli działań ograniczających emisje. Nie jest jednak rejestrem świadectw charakterystyki energetycznej i nie zastępuje dokumentu określającego wskaźniki EP, EK lub zapotrzebowanie na energię użytkową. Dane w obu systemach mogą dotyczyć tego samego obiektu, dlatego powinny być zgodne z rzeczywistym stanem instalacji. Właściciel powinien aktualizować informacje po wymianie źródła ciepła lub istotnej modernizacji.

Prawo budowlane

Pośrednik w obrocie nieruchomościami może sięgnąć do rejestrów publicznych bez zgody podmiotu prowadzącego rejestr, ale nie z racji samego zawodu. Uprawnienie działa tylko wtedy, gdy wiąże się z zawartą umową pośrednictwa i z czynnościami, o których mowa w art. 179b.

### Najważniejsze punkty

- Warunkiem skorzystania z uprawnienia jest zawarta umowa pośrednictwa oraz związek żądania z czynnościami określonymi w art. 179b.
- Uprawnienie obejmuje wgląd do ksiąg wieczystych, katastru nieruchomości, ewidencji sieci uzbrojenia terenu oraz tabel i map taksacyjnych tworzonych na podstawie art. 169.
- Dotyczy także planów miejscowych, decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz planów ogólnych gmin, a ponadto rejestrów cen nieruchomości.
- Obejmuje również rejestry osób, którym przysługują prawa określone w art. 179b pkt 2 oraz prawo odrębnej własności lokalu, ewidencję ludności w zakresie obowiązku meldunkowego i świadectwa charakterystyki energetycznej.
- Poza samym wglądem pośrednik może pobierać z tych zbiorów odpisy, wypisy i zaświadczenia, odpowiednio do rodzaju rejestru.

### W praktyce

Wykaz jest zamknięty, więc nie rozciąga się na inne zbiory danych ani na dostęp podejmowany poza konkretną umową. Podmiot prowadzący rejestr może żądać wykazania podstawy dostępu, dlatego przy korzystaniu z uprawnienia wskazuje się umowę pośrednictwa i czynność, której żądanie dotyczy.

o gospodarce nieruchomościami

Przepis wskazuje, że regulacja obejmuje trzy kwestie związane z budynkiem albo jego częścią. Po pierwsze, określa metodologię wyznaczania charakterystyki energetycznej, czyli sposób ustalania tej charakterystyki. Po drugie, opisuje sposób sporządzania świadectwa charakterystyki energetycznej. Po trzecie, określa wzory takich świadectw. Zakres przepisu dotyczy zarówno całego budynku, jak i jego części.

w sprawie metodologii wyznaczania charakterystyki energetycznej budynku lub części budynku oraz świadectw charakterystyki energetycznej #przypis#2#przypis#

Przepis określa, w jakiej formie należy przygotować świadectwo charakterystyki energetycznej. Dokument musi być sporządzony po polsku, więc jego treść nie może być przedstawiona w innym języku. Należy go także umieścić w okładce o formacie A-4. Oprawa powinna być wykonana tak, aby nie dało się rozdzielić ani zagubić poszczególnych części świadectwa, czyli aby dokument pozostał kompletny.

Przepis rozróżnia dwa przypadki. Jeżeli świadectwo dotyczy całego budynku, jego wzoru należy szukać w załączniku nr 3. Gdy dokument odnosi się tylko do części budynku, właściwy wzór znajduje się w załączniku nr 4. Oznacza to, że sposób przedstawienia informacji w świadectwie zależy od tego, czy oceniany jest cały budynek, czy jedynie wyodrębniona jego część.

Świadectwo charakterystyki energetycznej

Świadectwo charakterystyki energetycznej - definicja

Świadectwo charakterystyki energetycznej w przepisach

o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków2 przepisy

Prawo budowlane1 przepis

o gospodarce nieruchomościami1 przepis

w sprawie metodologii wyznaczania charakterystyki energetycznej budynku lub części budynku oraz świadectw charakterystyki energetycznej #przypis#2#przypis#3 przepisy