Świadczenie usługi transgranicznej

„Świadczenie usługi transgranicznej” to określony w ustawie „o zawodzie psychologa oraz samorządzie zawodowym psychologów” sposób wykonywania świadczenia psychologicznego w Polsce przez psychologa z innego państwa Unii Europejskiej. Chodzi o sytuację, w której psycholog czasowo albo okazjonalnie udziela świadczenia wskazanego w art. 23 ust. 2, a jednocześnie jest uprawniony do wykonywania zawodu psychologa w państwie członkowskim Unii Europejskiej.

Definicja obejmuje zatem kilka elementów, które muszą wystąpić łącznie:

• świadczenie jest udzielane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
• ma charakter tymczasowy lub okazjonalny, a więc nie chodzi o stałe wykonywanie działalności w Polsce,
• dotyczy świadczenia psychologicznego, o którym mowa w art. 23 ust. 2,
• wykonuje je psycholog pochodzący z państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
• osoba ta posiada w tym państwie uprawnienie do wykonywania zawodu psychologa.

Pojęcie służy wyodrębnieniu w ustawie sytuacji, w których psycholog uprawniony do pracy w innym państwie Unii Europejskiej wykonuje określone czynności zawodowe w Polsce, lecz nie robi tego w sposób stały. Istotne jest zarówno miejsce udzielania świadczenia, jak i status zawodowy psychologa oraz przejściowy lub sporadyczny charakter jego aktywności. Sam fakt, że osoba wykonuje zawód psychologa za granicą, nie wystarcza do uznania danej sytuacji za świadczenie usługi transgranicznej. Konieczne jest także udzielanie w Polsce świadczenia należącego do kategorii wskazanej w art. 23 ust. 2.

W praktyce definicja pozwala ustalić, czy dana forma aktywności zagranicznego psychologa mieści się w szczególnej kategorii uregulowanej przez tę ustawę. Ma znaczenie przy odróżnianiu czasowego lub okazjonalnego świadczenia usług w Polsce od wykonywania zawodu w sposób stały. Dzięki temu określa zakres zastosowania przepisów odnoszących się do psychologów z państw Unii Europejskiej świadczących usługi na terytorium Polski.