Świadczenie specjalistyczne

Świadczenie specjalistyczne to ustawowo wyodrębniona kategoria świadczeń opieki zdrowotnej. Obejmuje świadczenia związane z każdą dziedziną medycyny, ale nie te, które są udzielane w ramach podstawowej opieki zdrowotnej. O zakwalifikowaniu danego świadczenia decydują więc dwa elementy: jego przynależność do opieki zdrowotnej oraz to, że nie należy ono do zakresu podstawowej opieki zdrowotnej.

Określenie „specjalistyczne” ma w tym przypadku znaczenie prawne, a nie wyłącznie potoczne. Nie odnosi się tylko do świadczeń związanych z wybraną specjalnością ani nie ogranicza się do jednej grupy pacjentów lub jednej formy udzielania pomocy. Ustawa ujmuje tę kategorię szeroko, ponieważ obejmuje ona świadczenia we wszystkich dziedzinach medycyny, z jednym wyraźnym wyłączeniem. Granicę stanowi zakres podstawowej opieki zdrowotnej.

Definicja pochodzi z ustawy „o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych”. Służy uporządkowaniu pojęć używanych w przepisach dotyczących organizacji i finansowania świadczeń ze środków publicznych. Dzięki niej można odróżnić świadczenia specjalistyczne od świadczeń podstawowej opieki zdrowotnej i ustalić, do której kategorii należy dane świadczenie na potrzeby stosowania ustawy.

W praktyce pojęcie to pomaga określić, czy konkretna pomoc medyczna mieści się w szerokiej kategorii świadczeń specjalistycznych. Sam fakt, że świadczenie dotyczy określonej dziedziny medycyny, nie przesądza jednak o jego zakwalifikowaniu. Jeżeli jest ono udzielane w zakresie podstawowej opieki zdrowotnej, pozostaje poza tą kategorią. Kluczowe jest zatem nie tylko to, czego świadczenie dotyczy, lecz także to, do jakiego zakresu opieki zdrowotnej zostało przypisane.