Przychodem są pieniądze i wartości pieniężne otrzymane przez podatnika albo postawione mu do dyspozycji w danym roku kalendarzowym. Przychód może również powstać w związku z otrzymaniem świadczeń w naturze, czyli rzeczy lub praw, a także innych nieodpłatnych świadczeń. Oznacza to, że znaczenie może mieć nie tylko faktyczna wypłata, lecz także udostępnienie podatnikowi określonych środków lub korzyści. Przepis przewiduje jednak wyjątki, w których stosuje się odrębne zasady wskazane w innych jego jednostkach. Wartość świadczenia w naturze ustala się co do zasady według cen rynkowych stosowanych przy obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku. Należy uwzględnić w szczególności ich stan, stopień zużycia, a także czas i miejsce uzyskania. Wartość nieodpłatnych świadczeń zależy od ich rodzaju. Usługi świadczone w ramach działalności gospodarczej wycenia się według cen stosowanych wobec innych odbiorców, a usługi zakupione według cen zakupu. Udostępnienie lokalu lub budynku wycenia się według równowartości czynszu, który przysługiwałby przy najmie. W pozostałych przypadkach stosuje się ceny rynkowe usług albo udostępniania rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku. Jeżeli podatnik ponosi część odpłatności za świadczenie, jego przychodem jest różnica między wartością świadczenia ustaloną według wskazanych zasad a zapłaconą kwotą. W przypadku transakcji kontrolowanej wartość świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń ustala się z uwzględnieniem przepisów dotyczących takich transakcji.

o podatku dochodowym od osób fizycznych

Przychodem ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy są wszystkie wypłaty pieniężne oraz wartość świadczeń w naturze i ich ekwiwalentów. Nie ma znaczenia, kto finansuje wypłatę. Przychód obejmuje między innymi wynagrodzenie zasadnicze, zapłatę za nadgodziny, dodatki, nagrody, ekwiwalent za niewykorzystany urlop oraz inne kwoty, także wtedy, gdy ich wysokość nie została wcześniej ustalona. Są nim również świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika oraz inne świadczenia nieodpłatne lub częściowo odpłatne. Wartość świadczeń w naturze, które pracownik otrzymuje na podstawie odrębnych przepisów, ustala się według przeciętnych cen stosowanych wobec innych odbiorców, jeśli pracodawca oferuje takie rzeczy lub usługi w ramach swojej działalności. Korzystanie z samochodu służbowego do celów prywatnych oznacza przychód w wysokości 250 zł miesięcznie, gdy samochód ma moc do 60 kW albo jest pojazdem elektrycznym lub napędzanym wodorem. W pozostałych przypadkach jest to 400 zł miesięcznie. Za część miesiąca przyjmuje się 1/30 odpowiedniej kwoty za każdy dzień korzystania. Przy częściowej odpłatności przychodem jest różnica między ustaloną wartością a kwotą zapłaconą przez pracownika. Pracownikiem w rozumieniu przepisu jest osoba pozostająca w jednym z wymienionych stosunków zatrudnienia. Przy pracy nakładczej do przychodu nie wlicza się wartości surowców i materiałów pomocniczych dostarczonych przez wykonawcę ani zwrotu wskazanych kosztów, jeżeli należności te są wypłacane w odrębnej pozycji. Przychodem członka rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną są przychody z wkładu pracy i innych tytułów statutowych, po wyłączeniu określonych udziałów w dochodzie podzielnym. Emerytura lub renta obejmuje łączną kwotę świadczeń wraz ze wzrostami i dodatkami, z wyłączeniem wskazanych dodatków rodzinnych, pielęgnacyjnych i dla sierot zupełnych.

Przepis wyłącza z przychodów wartość darowizn oraz nieodpłatnych świadczeń wskazanych w art. 38wa. Dotyczy to wyłącznie podatników określonych w art. 38wa ust. 1. Warunkiem jest, aby otrzymali takie świadczenia między 1 stycznia a 31 grudnia 2023 r. Oznacza to, że w tym okresie ich wartość nie jest uwzględniana jako przychód na podstawie tego przepisu. Regulacja obejmuje cały wskazany rok, od jego pierwszego do ostatniego dnia.

o podatku dochodowym od osób prawnych

Świadczeniem usług jest każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie jest dostawą towarów. Dotyczy to między innymi przeniesienia praw do wartości niematerialnych i prawnych, zobowiązania do powstrzymania się od określonego działania lub do tolerowania działania albo sytuacji. Usługą jest także świadczenie wykonywane na podstawie nakazu organu władzy publicznej, podmiotu działającego w jego imieniu albo nakazu wynikającego z mocy prawa. Za odpłatne świadczenie usług może być uznane również użycie towarów należących do przedsiębiorstwa do celów innych niż działalność gospodarcza. Chodzi w szczególności o cele osobiste podatnika lub określonych osób związanych z podatnikiem, między innymi pracowników, byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych oraz członków stowarzyszenia. Warunkiem jest to, aby podatnikowi przysługiwało w całości albo w części prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów albo ich części. Tak samo traktuje się nieodpłatne usługi świadczone na cele osobiste wskazanych osób oraz inne nieodpłatne usługi wykonywane do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą podatnika. Jeżeli podatnik działa we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, uznaje się, że sam otrzymał i wyświadczył daną usługę. Szczególne zasady dotyczą używania pojazdów samochodowych do celów innych niż działalność gospodarcza, gdy podatnikowi przysługiwało określone prawo do odliczenia podatku. W przypadkach wskazanych w przepisie za nabycie towarów uznaje się również przyjęcie ich do używania na podstawie najmu, dzierżawy, leasingu lub podobnej umowy.

Świadczenie nieodpłatne

Świadczenie nieodpłatne w przepisach

o podatku dochodowym od osób fizycznych2 przepisy

o podatku dochodowym od osób prawnych1 przepis

o podatku od towarów i usług1 przepis