Świadczenie gwarantowane

„Świadczenie gwarantowane” to ustawowo wyróżnione świadczenie opieki zdrowotnej, które jest objęte finansowaniem ze środków publicznych. Finansowanie może mieć dwa zakresy: środki publiczne mogą pokrywać całość kosztu świadczenia albo tylko jego część. Nie chodzi więc wyłącznie o świadczenia opłacane w pełni z pieniędzy publicznych, lecz także o te, przy których środki publiczne uczestniczą w finansowaniu.

Istotnym elementem tego pojęcia jest to, że finansowanie odbywa się na zasadach i w zakresie określonych w ustawie „o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych”. Oznacza to, że samo uznanie danego świadczenia za świadczenie gwarantowane nie jest oderwane od reguł ustawowych. Ustawa wyznacza zarówno sposób, według którego świadczenie może być finansowane, jak i granice tego finansowania. Zakres pojęcia obejmuje zatem nie tylko rodzaj świadczenia, lecz także jego powiązanie z publicznym systemem finansowania oraz z warunkami przewidzianymi w ustawie.

Znaczenie pojęcia polega na wskazaniu, które świadczenia opieki zdrowotnej zostały włączone do mechanizmu finansowania ze środków publicznych. Pomaga ono odróżnić świadczenia objęte tym mechanizmem od świadczeń, które nie mieszczą się w zakresie ustawy albo nie są finansowane na jej zasadach. Ma to praktyczne znaczenie przy ustalaniu, czy dane świadczenie może być finansowane w całości lub części ze środków publicznych oraz jaki zakres takiego finansowania wynika z ustawy.

Pojęcie „świadczenia gwarantowanego” porządkuje więc relację między świadczeniem zdrowotnym a publicznym źródłem jego finansowania. „Gwarantowane” nie oznacza tu dowolnego świadczenia dostępnego poza regułami ustawowymi, lecz świadczenie objęte finansowaniem publicznym dokładnie w takim zakresie i według takich zasad, jakie określa ustawa.