Art. 101e Prawa ochrony środowiska (dalej: „art. 101e”) wprowadza obowiązek zgłaszania historycznego zanieczyszczenia powierzchni ziemi przez władającego powierzchnią ziemi oraz możliwość zgłaszania potencjalnego historycznego zanieczyszczenia przez każdą osobę, która takie zanieczyszczenie stwierdziła. Przepis ten ma na celu zapewnienie skutecznego monitorowania i zarządzania zanieczyszczeniami środowiska, które mogą mieć długotrwały wpływ na zdrowie publiczne i ekosystemy.

1. **Obowiązek zgłoszenia przez władającego powierzchnią ziemi (ust. 1-2)**:
   - Władający powierzchnią ziemi, który stwierdził historyczne zanieczyszczenie, jest zobowiązany do niezwłocznego zgłoszenia tego faktu regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska.
   - Zgłoszenie powinno zawierać:
     - Dane identyfikacyjne zgłaszającego (imię i nazwisko albo nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby).
     - Adres i numer działki ewidencyjnej, na której stwierdzono zanieczyszczenie.
     - Informacje na temat czasu wystąpienia zanieczyszczenia oraz, w miarę możliwości, dokumenty potwierdzające, że zgłoszenie dotyczy historycznego zanieczyszczenia.
     - Dokumentację potwierdzającą wystąpienie zanieczyszczenia, w tym nazwy substancji powodujących ryzyko oraz wyniki badań zanieczyszczenia gleby i ziemi wykonanych przez akredytowane laboratorium.

2. **Możliwość zgłoszenia przez każdą osobę (ust. 3-4)**:
   - Każda osoba, która stwierdziła potencjalne historyczne zanieczyszczenie powierzchni ziemi, może zgłosić ten fakt staroście.
   - Zgłoszenie powinno zawierać:
     - Wskazanie miejsca zanieczyszczenia (adres lub numer działki ewidencyjnej).
     - Opis sytuacji wskazującej na występowanie potencjalnego historycznego zanieczyszczenia oraz dokumentację uprawdopodobniającą jego wystąpienie, w tym, w miarę możliwości, nazwy substancji powodujących ryzyko oraz wyniki badań zanieczyszczenia gleby i ziemi wykonanych przez akredytowane laboratorium.

3. **Forma zgłoszenia (ust. 5)**:
   - Zgłoszenia mogą być składane w postaci elektronicznej, do których należy dołączyć zeskanowane dokumenty lub dokumentację wymaganą odpowiednio w ust. 2 pkt 3 i 4 oraz w ust. 4 pkt 3 i 4.

**Analiza i wnioski**:
- **Obowiązek zgłoszenia**: Przepis nakłada na władającego powierzchnią ziemi obowiązek zgłoszenia historycznego zanieczyszczenia, co jest kluczowe dla skutecznego zarządzania i remediacji zanieczyszczeń. Brak zgłoszenia może prowadzić do odpowiedzialności administracyjnej lub karnej.
- **Możliwość zgłoszenia przez osoby trzecie**: Umożliwienie każdej osobie zgłoszenia potencjalnego zanieczyszczenia zwiększa szanse na wykrycie i zaradzenie problemom środowiskowym, które mogłyby zostać przeoczone przez władających powierzchnią ziemi.
- **Dokumentacja i badania**: Wymóg dostarczenia szczegółowej dokumentacji i wyników badań zanieczyszczenia zapewnia, że zgłoszenia są oparte na solidnych dowodach, co ułatwia organom ochrony środowiska podejmowanie odpowiednich działań.
- **Forma elektroniczna**: Możliwość składania zgłoszeń w formie elektronicznej jest zgodna z trendem cyfryzacji administracji publicznej i ułatwia proces zgłaszania.

Podsumowując, art. 101e Prawa ochrony środowiska wprowadza istotne mechanizmy mające na celu identyfikację i zarządzanie historycznymi zanieczyszczeniami powierzchni ziemi, co jest kluczowe dla ochrony środowiska i zdrowia publicznego.

Prawo ochrony środowiska

Art. 101m Prawa ochrony środowiska reguluje procedurę postępowania w przypadku, gdy władający powierzchnią ziemi lub inny sprawca nie przeprowadza remediacji, mimo że jest do tego zobowiązany zgodnie z art. 101h. Przepis ten stanowi istotny element systemu ochrony środowiska, mający na celu zapewnienie skutecznego usuwania zanieczyszczeń z gleby i ziemi.

#### 1. Wezwanie do przedłożenia wniosku

Pierwszym krokiem, jaki podejmuje regionalny dyrektor ochrony środowiska, jest wezwanie władającego powierzchnią ziemi lub innego sprawcy do przedłożenia wniosku, o którym mowa w art. 101l ust. 2, w wyznaczonym terminie. Jest to etap, który daje sprawcy możliwość dobrowolnego wywiązania się z obowiązku remediacji.

#### 2. Decyzja o obowiązku przeprowadzenia remediacji

Jeżeli sprawca nie przedłoży wniosku zgodnie z wezwaniem, regionalny dyrektor ochrony środowiska nakłada na niego, w drodze decyzji, obowiązek przeprowadzenia remediacji na podstawie ustalonego przez dyrektora planu remediacji. Decyzja ta musi zawierać szczegółowe informacje, takie jak:

- Aktualny i planowany sposób użytkowania zanieczyszczonego terenu,
- Właściwości gleby oraz rodzaj pokrycia terenu,
- Nazwy substancji powodujących ryzyko wraz z wynikami badań,
- Ocenę występowania znaczącego zagrożenia dla zdrowia ludzi lub stanu środowiska,
- Budowę geologiczną i warunki hydrogeologiczne.

#### 3. Zwrot kosztów opracowania projektu planu remediacji

W decyzji ustala się również obowiązek zwrotu kosztów opracowania projektu planu remediacji, ich wysokość, sposób i termin uiszczenia. Jest to mechanizm mający na celu obciążenie sprawcy kosztami związanymi z przygotowaniem planu remediacji, co stanowi dodatkowy bodziec do dobrowolnego wywiązania się z obowiązku.

#### 4. Opracowanie projektu planu remediacji

Regionalny dyrektor ochrony środowiska może zlecić opracowanie projektu planu remediacji wykonawcy, który posiada odpowiednie kompetencje, doświadczenie oraz warunki techniczne i organizacyjne. Jest to istotne z punktu widzenia zapewnienia wysokiej jakości i skuteczności działań remediacyjnych.

#### 5. Stosowanie przepisów Ordynacji podatkowej

Do należności z tytułu obowiązku zwrotu kosztów opracowania projektu planu remediacji stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska. Jest to rozwiązanie, które zapewnia skuteczność egzekwowania należności.

#### 6. Obowiązki władającego powierzchnią ziemi

Jeżeli zanieczyszczenie wystąpiło na terenie, do którego inny sprawca nie posiada tytułu prawnego, władający powierzchnią ziemi jest obowiązany umożliwić wykonanie badań zanieczyszczenia gleby i ziemi oraz przeprowadzenie remediacji zgodnie z planem remediacji ustalonym w decyzji. Jest to kluczowe dla zapewnienia, że działania remediacyjne mogą być przeprowadzone niezależnie od kwestii własnościowych.

### Podsumowanie

Art. 101m Prawa ochrony środowiska jest przepisem, który zapewnia skuteczność działań remediacyjnych poprzez nałożenie na sprawców zanieczyszczeń obowiązków związanych z usuwaniem tych zanieczyszczeń. Procedura ta jest szczegółowo uregulowana, co ma na celu zapewnienie, że działania remediacyjne będą przeprowadzone w sposób skuteczny i zgodny z przepisami prawa.

Art. 208 Prawa ochrony środowiska (POŚ) reguluje szczegółowe wymagania dotyczące wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego. Pozwolenie zintegrowane jest kluczowym instrumentem prawnym w zarządzaniu wpływem instalacji przemysłowych na środowisko, mającym na celu minimalizację negatywnych skutków działalności przemysłowej.

#### 1. Wymagania formalne wniosku

Wniosek o wydanie pozwolenia zintegrowanego musi spełniać wymagania określone dla wniosków o wydanie pozwoleń, o których mowa w art. 181 ust. 1 pkt 2 i 4 POŚ, oraz wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi. Dodatkowo, jeżeli instalacja pobiera wody powierzchniowe lub podziemne, wniosek musi zawierać pozwolenie wodnoprawne na pobór wód.

#### 2. Zawartość wniosku

Wniosek o wydanie pozwolenia zintegrowanego musi zawierać szczegółowe informacje dotyczące instalacji, w tym:

- **Oddziaływanie emisji na środowisko**: Wniosek musi zawierać informacje o oddziaływaniu emisji na środowisko jako całość oraz o możliwym oddziaływaniu transgranicznym.
- **Prognozowane poziomy hałasu**: Wymagane jest przedstawienie prognozowanych poziomów hałasu poza zakładem, wyrażonych wskaźnikami hałasu LAeqD i LAeqN, w odniesieniu do rodzajów terenów określonych w art. 113 ust. 2 pkt 1 POŚ.
- **Prognozowana ilość i skład ścieków przemysłowych**: Informacje te są wymagane, o ile ścieki nie będą wprowadzane do wód lub do ziemi.
- **Prognozowana ilość wykorzystywanej wody**: Dotyczy to sytuacji, gdy nie zachodzą warunki określone w art. 202 ust. 6 POŚ.
- **Sposoby zapobiegania awariom**: Wniosek musi zawierać proponowane sposoby zapobiegania występowaniu i ograniczania skutków awarii.
- **Spełnianie wymagań określonych w art. 207 ust. 1 i 1a POŚ**: Wniosek musi zawierać informacje o spełnianiu tych wymagań.
- **Raport początkowy**: W przypadku instalacji wykorzystujących substancje powodujące ryzyko, wniosek musi zawierać raport początkowy o stanie zanieczyszczenia gleby, ziemi i wód gruntowych.

#### 3. Raport początkowy

Raport początkowy jest szczególnie istotnym elementem wniosku. Musi on zawierać:

- Informacje na temat działalności prowadzonej na terenie zakładu oraz w przeszłości.
- Nazwy substancji powodujących ryzyko.
- Informacje na temat stanu zanieczyszczenia gleby, ziemi i wód gruntowych, w tym wyniki badań zanieczyszczenia.

#### 4. Forma i załączniki do wniosku

Wniosek o wydanie pozwolenia zintegrowanego składa się w postaci papierowej w jednym egzemplarzu. Do wniosku dołącza się:

- Dowód uiszczenia opłaty rejestracyjnej.
- Zapis wniosku w postaci elektronicznej na informatycznych nośnikach danych.
- Kopię programu zapobiegania awariom lub kopię raportu o bezpieczeństwie, jeżeli były opracowane.

#### 5. Obszar ograniczonego użytkowania

W przypadku, gdy prowadzący instalację ubiega się o uzyskanie pozwolenia zintegrowanego pomimo niedotrzymywania dopuszczalnych poziomów hałasu, wniosek musi zawierać dodatkowe informacje dotyczące konieczności utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania. Do wniosku dołącza się także poświadczoną przez właściwy organ kopię mapy ewidencyjnej z zaznaczonym przebiegiem granic tego obszaru.

### Podsumowanie

Art. 208 POŚ szczegółowo określa wymagania dotyczące wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego, co ma na celu zapewnienie, że instalacje przemysłowe będą działać w sposób minimalizujący negatywny wpływ na środowisko. Przestrzeganie tych wymagań jest kluczowe dla uzyskania pozwolenia i legalnego prowadzenia działalności przemysłowej.

Art. 217b Prawa ochrony środowiska wprowadza obowiązek sporządzenia raportu końcowego o stanie zanieczyszczenia gleby, ziemi i wód gruntowych przed zakończeniem eksploatacji instalacji, dla której wymagany był raport początkowy. Przepis ten ma na celu zapewnienie, że teren, na którym prowadzona była działalność, zostanie odpowiednio zbadany pod kątem zanieczyszczeń, zanim zostanie on opuszczony przez prowadzącego instalację.

#### Kluczowe elementy przepisu:

1. **Obowiązek sporządzenia raportu końcowego**:
   - Prowadzący instalację musi sporządzić raport końcowy przed zakończeniem eksploatacji instalacji.
   - Raport końcowy musi być przedłożony organowi właściwemu do wydania pozwolenia.

2. **Treść raportu końcowego**:
   - Informacje na temat planowanego sposobu użytkowania terenu, o ile są dostępne.
   - Nazwy substancji powodujących ryzyko, które były wykorzystywane, produkowane lub uwalniane przez instalacje wymagające pozwolenia zintegrowanego.
   - Informacje na temat zanieczyszczenia gleby, ziemi i wód gruntowych substancjami powodującymi ryzyko, w tym wyniki badań i pomiarów zanieczyszczeń.

3. **Porównanie z raportem początkowym**:
   - Raport końcowy musi być sporządzony w sposób umożliwiający ilościowe porównanie wyników badań i pomiarów z wynikami zawartymi w raporcie początkowym.

4. **Obowiązek nałożony przez organ**:
   - Jeżeli prowadzący instalację nie przedłożył raportu końcowego, organ właściwy do wydania decyzji stwierdzającej wygaśnięcie pozwolenia zintegrowanego może nałożyć obowiązek sporządzenia i przedłożenia raportu końcowego.
   - Termin wykonania tego obowiązku nie może być dłuższy niż 12 miesięcy od dnia stwierdzenia wygaśnięcia pozwolenia.

#### Znaczenie przepisu:

Przepis ten ma kluczowe znaczenie dla ochrony środowiska, ponieważ zapewnia, że teren, na którym prowadzona była działalność przemysłowa, zostanie odpowiednio zbadany pod kątem zanieczyszczeń przed jego opuszczeniem. Dzięki temu możliwe jest podjęcie odpowiednich działań naprawczych, jeżeli zostaną stwierdzone zanieczyszczenia, co minimalizuje ryzyko dla zdrowia ludzi i środowiska.

#### Praktyczne implikacje:

- **Dla prowadzących instalacje**: Konieczność sporządzenia raportu końcowego może wiązać się z dodatkowymi kosztami i obowiązkami administracyjnymi. Prowadzący instalacje muszą być świadomi tego obowiązku i odpowiednio zaplanować działania związane z zakończeniem eksploatacji instalacji.
- **Dla organów administracyjnych**: Organy odpowiedzialne za wydawanie pozwoleń muszą monitorować, czy prowadzący instalacje wywiązują się z obowiązku sporządzenia raportu końcowego. W przypadku niewywiązania się z tego obowiązku, organy te mają prawo nałożyć obowiązek sporządzenia raportu końcowego i określić termin jego wykonania.

#### Podsumowanie:

Art. 217b Prawa ochrony środowiska wprowadza istotny mechanizm kontroli stanu zanieczyszczenia terenów przemysłowych przed zakończeniem ich eksploatacji. Przepis ten ma na celu ochronę środowiska i zdrowia publicznego poprzez zapewnienie, że zanieczyszczenia zostaną odpowiednio zidentyfikowane i, w razie potrzeby, usunięte. Prowadzący instalacje muszą być świadomi swoich obowiązków wynikających z tego przepisu i odpowiednio przygotować się do ich realizacji.

Substancje powodujące ryzyko

Substancje powodujące ryzyko w przepisach