Przepis określa zakres obowiązków, udziału w pracach oraz świadczeń przysługujących członkowi Akademii. Członek uczestniczy w realizacji zadań Akademii i pracach organów oraz zespołów, do których został powołany, w szczególności Zgromadzenia, Izby Akademii, komisji, zespołów doradczych i zespołów ekspertów.

Udział członka obejmuje między innymi przyznawanie Nagród Kopernikańskich, zatwierdzanie zasad i kierunków polityki stypendialnej oraz przeznaczanych na nią środków, a także zatwierdzanie tematów badań finansowanych przez Centrum i środków na ich realizację. Członek uczestniczy również w wyłanianiu kandydatów na Ambasadorów Akademii Kopernikańskiej i określaniu środków na ich działania.

Minimalna częstotliwość udziału została określona wprost. Co najmniej raz w roku członek bierze udział w posiedzeniu Zgromadzenia i posiedzeniu Izby Akademii. W posiedzeniach pozostałych organów i zespołów uczestniczy w zależności od potrzeb, jeżeli został do nich powołany.

Za udział w posiedzeniach członkowi przysługuje zwrot diet, kosztów podróży i zakwaterowania na warunkach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 77 § 2 Kodeksu pracy. Otrzymuje także miesięczne honorarium w wysokości 40% wynagrodzenia Sekretarza. Honorarium nie wpływa na ustalenie wysokości emerytury lub renty ani na jej zawieszenie lub zmniejszenie. Zasady te nie dotyczą Sekretarza, którego wynagrodzenie regulują odrębne przepisy. Nieusprawiedliwione niewykonywanie obowiązków określonych w ust. 1-3 skutkuje zawieszeniem wypłaty honorarium przez Sekretarza do czasu ich podjęcia.

o Akademii Kopernikańskiej

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2022/1459/text/U/D20221459Lj.pdf

Przepis określa kompetencje Zgromadzenia Akademii Kopernikańskiej oraz jego rolę w wyznaczaniu kierunków działania Akademii. Zgromadzenie zajmuje się wszystkimi sprawami Akademii, które nie zostały zastrzeżone w ustawie lub statucie dla innych organów. Oznacza to, że jego zakres działania obejmuje zarówno wskazane wprost zadania, jak i pozostałe sprawy Akademii, o ile nie przypisano ich innemu organowi.

Do najważniejszych kompetencji Zgromadzenia należy opiniowanie kandydatów na członków Akademii wskazywanych przez poszczególne Izby Akademii oraz przedstawianie tych kandydatur Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej. Zgromadzenie wybiera także spośród członków Akademii kandydata na Sekretarza, a spośród zgłoszonych kandydatów wybiera Ambasadorów Akademii Kopernikańskiej. Wskazuje również kandydata na rektora Szkoły.

Zgromadzenie zatwierdza regulamin przyznawania Stypendiów Kopernikańskich i Grantów Mikołaja Kopernika. Przyjmuje ponadto roczne sprawozdania finansowe wraz ze sprawozdaniami z badania oraz sprawozdania z działalności Akademii przedstawiane przez Sekretarza. Do jego zadań należy także przyjmowanie wyników audytów wraz z określeniem sposobu realizacji zaleceń przedstawianego przez Sekretarza. W praktyce przepis skupia w Zgromadzeniu decyzje dotyczące kierunków działania, obsady wybranych funkcji, zasad wsparcia naukowego oraz oceny działalności i finansów Akademii.

Przepis określa źródła przychodów Akademii oraz zasady przyznawania dwóch rodzajów dotacji z budżetu państwa. Katalog przychodów ma charakter szeroki i obejmuje zarówno środki publiczne, jak i wpływy związane z działalnością Akademii.

**Dotacja podmiotowa** służy finansowaniu bieżącej działalności Akademii. Obejmuje działalność jej organów, w tym zwrot kosztów podróży i zakwaterowania, a także funkcjonowanie Biura Akademii i Centrum oraz upowszechnianie i promocję Programu. Odrębną kategorię stanowią **dotacje celowe**, przeznaczone na wskazane zadania. Należą do nich między innymi inwestycje realizowane przez Biuro Akademii, Stypendia Kopernikańskie, Granty Mikołaja Kopernika, zadania związane ze wspieraniem Szkoły, Nagrody Kopernikańskie i Światowy Kongres Kopernikański. Dotacje celowe mogą również finansować realizację zadań Ambasadorów Akademii oraz wkład własny w programach z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej i innych wskazanych środków zagranicznych.

Poza dotacjami przychodami Akademii są środki pozyskane z funduszy europejskich, programów ramowych Unii Europejskiej i innych źródeł zagranicznych, przychody ze sprzedaży i użytkowania rzeczy oraz praw majątkowych, a także darowizny, spadki, zapisy i środki z innych źródeł. W praktyce przepis wyznacza pełny katalog podstaw finansowania Akademii i pozwala rozróżnić środki przeznaczone na jej bieżące funkcjonowanie od funduszy związanych z konkretnymi zadaniami. Zgodnie z ust. 2 dotacje z ust. 1 pkt 1 i 2 przyznaje minister ze środków ujętych w części budżetu państwa „Akademia Kopernikańska”.

Przepis określa podstawowe zadania Akademii Kopernikańskiej oraz zasady uregulowania jej organizacji w statucie. Działalność Akademii ma koncentrować się na realizacji Programu, którego zakres obejmuje zarówno finansowanie i wspieranie nauki, jak i organizowanie przedsięwzięć o charakterze krajowym i międzynarodowym.

W ramach Programu Akademia finansuje badania naukowe, w tym przyznaje Stypendia Kopernikańskie i Granty Mikołaja Kopernika. Do jej zadań należy także wspieranie Szkoły Głównej Mikołaja Kopernika, przyznawanie Nagród Kopernikańskich oraz powoływanie Ambasadorów Akademii Kopernikańskiej i udzielanie im wsparcia finansowego na realizowane zadania. Akademia organizuje również Światowy Kongres Kopernikański, przygotowuje konferencje, sympozja i seminaria, a także prowadzi współpracę międzynarodową.

Statut Akademii ma określać zakres i tryb działania jej organów oraz Izb. W szczególności reguluje sposób powoływania członków, zasady etyki, procedury dotyczące wygaśnięcia, pozbawienia lub rezygnacji z członkostwa, a także zasady przyznawania Nagród Kopernikańskich i grantów dla Ambasadorów. Obejmuje również organizację kontroli wewnętrznej oraz szczegółowe zadania i sposób organizacji Światowego Kongresu Kopernikańskiego.

Statut i jego zmiany uchwala Zgromadzenie Ogólne Akademii. Nie zaczynają one obowiązywać od razu, ponieważ wymagają zatwierdzenia przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki. Przepis rozdziela więc ogólne zadania Akademii, wskazane bezpośrednio w ustawie, od szczegółowych zasad jej funkcjonowania, które mają zostać określone w statucie.

Przepis określa formy wsparcia przyznawanego przez Centrum w ramach Stypendiów Kopernikańskich oraz zasady przyznawania Grantów Mikołaja Kopernika. W przypadku Stypendiów Kopernikańskich Centrum może przyznać trzy rodzaje świadczeń:

- stypendia na prowadzenie badań naukowych lub prac rozwojowych,
- dofinansowanie projektów badawczych,
- stypendia lub dofinansowanie zagranicznych staży badawczych.

Ostatnia forma wsparcia jest przeznaczona dla młodych naukowców w rozumieniu art. 360 ust. 2 ustawy wskazanej w przepisie. Z kolei Granty Mikołaja Kopernika są przyznawane naukowcom o uznanej pozycji międzynarodowej, którzy realizują ważne projekty badawcze. Przepis rozdziela więc instrumenty skierowane do młodych naukowców od grantów przeznaczonych dla doświadczonych badaczy o międzynarodowym dorobku, nie określając jednak w tym miejscu szczegółowych kryteriów oceny wniosków.

Szczegółowe zasady przyznawania obu rodzajów wsparcia mają zostać określone w regulaminie. Regulamin ustala Sekretarz, działając na wniosek Dyrektora Centrum, a następnie zatwierdza go Zgromadzenie. Po zatwierdzeniu regulamin musi zostać zamieszczony na stronie podmiotowej Akademii w Biuletynie Informacji Publicznej. Dzięki temu zasady naboru i przyznawania świadczeń mają być dostępne publicznie, a zainteresowani mogą zapoznać się z nimi przed ubieganiem się o wsparcie.

Przepis określa sposób ogłaszania konkursów dotyczących finansowania Stypendiów Kopernikańskich i Grantów Mikołaja Kopernika. Za wykonanie tego obowiązku odpowiada Dyrektor Centrum. Oznacza to, że to ten organ ma zapewnić publiczne ogłoszenie konkursów, a nie tylko samo ich przeprowadzenie.

Ogłoszenie musi zostać udostępnione w co najmniej trzech wskazanych formach:

- w co najmniej jednym dzienniku o zasięgu ogólnopolskim,
- na stronie podmiotowej Akademii w Biuletynie Informacji Publicznej,
- w siedzibie Akademii.

Sformułowanie „co najmniej jednym dzienniku” wskazuje minimalny zakres publikacji prasowej. Przepis nie ogranicza jednak liczby dzienników, w których konkurs może zostać ogłoszony. Niezależnie od publikacji prasowej wymagane jest również zamieszczenie informacji w Biuletynie Informacji Publicznej oraz udostępnienie jej w siedzibie Akademii. Są to odrębne sposoby podania konkursu do wiadomości.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na zagwarantowaniu kilku źródeł dostępu do informacji o konkursach. Ogłoszenie ma być dostępne zarówno w prasie o zasięgu ogólnopolskim, przez internetową stronę Akademii w BIP, jak i bezpośrednio w jej siedzibie. Przepis nie określa natomiast terminu publikacji, treści ogłoszenia ani zasad przeprowadzania konkursów. Reguluje wyłącznie podmiot odpowiedzialny za ogłoszenie oraz wymagane miejsca i kanały jego udostępnienia.

Przepis określa zasady powoływania i działania zespołów ekspertów oceniających wnioski składane w ramach konkursów. Zespoły powołuje Dyrektor Centrum w porozumieniu z przewodniczącymi Izb Akademii. Do ich zadań należy ocena wniosków, przygotowywanie na tej podstawie list rankingowych oraz dokonywanie ocen merytorycznych związanych z rozliczaniem przyznanych środków.

W skład zespołów wchodzą członkowie Akademii wskazani przez przewodniczących Izb. Mogą do nich dołączyć także inne osoby, jeżeli mają wiedzę i doświadczenie potrzebne do oceny wniosków. Ich liczba nie może jednak przewyższać liczby członków Akademii w danym zespole. Osoby te otrzymują wynagrodzenie ustalane przez Dyrektora Centrum z uwzględnieniem liczby dokonanych ocen. Przysługuje im również zwrot diet, kosztów podróży i zakwaterowania na warunkach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 77 § 2 ustawy wskazanej w przepisie.

Istotnym elementem regulacji jest zapewnienie bezstronności ekspertów. W zespole nie mogą zasiadać osoby uczestniczące w konkursie na finansowanie Stypendiów Kopernikańskich lub Grantów Mikołaja Kopernika, a także ich małżonkowie, krewni i powinowaci do drugiego stopnia włącznie. Wyłączenie obejmuje również osoby pozostające z uczestnikiem w takim stosunku prawnym lub faktycznym, który może uzasadniać wątpliwości co do ich bezstronności. Każdy członek zespołu składa pisemne oświadczenie o braku takich okoliczności, zawierające wskazaną w przepisie klauzulę o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.

Przepis określa sposób rozstrzygania postępowań dotyczących finansowania Stypendiów Kopernikańskich i Grantów Mikołaja Kopernika. W pierwszej instancji decyzje podejmuje Dyrektor Centrum. Musi to nastąpić w terminie 4 miesięcy, liczonym od dnia, w którym upłynął termin składania wniosków. Rozstrzygnięcie jest wydawane w formie decyzji, co wskazuje na sformalizowany charakter postępowania.

Wnioskodawca może zakwestionować decyzję Dyrektora Centrum, jeżeli doszło do naruszenia procedury konkursowej albo innych naruszeń formalnych. Odwołanie wnosi się do Sekretarza w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Termin ten jest związany z doręczeniem, a nie z samym wydaniem rozstrzygnięcia. Sekretarz powinien rozpatrzyć odwołanie w ciągu miesiąca od dnia jego wniesienia.

Do tych postępowań stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, jednak nie wszystkie jego regulacje mają zastosowanie. Przepis wyłącza między innymi wskazane w nim przepisy dotyczące właściwości organów, stron i uczestników postępowania, terminów, dowodów, postępowania wyjaśniającego oraz wydawania i uzupełniania decyzji. W praktyce oznacza to, że postępowanie opiera się na regułach administracyjnych tylko w zakresie zgodnym z tym przepisem, a rozstrzygnięcia i odwołania podlegają wyraźnie określonym terminom.

Przepis określa zasady zawierania i rozliczania umów dotyczących finansowania Stypendiów Kopernikańskich oraz Grantów Mikołaja Kopernika. W imieniu Akademii umowy zawiera Dyrektor Centrum.

W przypadku umów odnoszących się do badań naukowych, prac rozwojowych i projektów badawczych konieczne jest określenie ich najważniejszych elementów. Należą do nich przede wszystkim zakres tematyczny, termin i warunki realizacji, wysokość przyznanych środków oraz sposób ich przekazania. Umowa powinna także wskazywać wymierne i spodziewane efekty realizacji, a także zasady nadzoru Centrum i końcowej oceny merytorycznej.

Przepis wymaga również uregulowania sposobu rozliczenia środków finansowych, kwestii majątkowych praw autorskich lub praw pokrewnych oraz zasad publikacji albo upowszechnienia efektów umowy. Umowa musi ponadto określać warunki jej rozwiązania. Dzięki temu dokument obejmuje zarówno kwestie finansowe i organizacyjne, jak i prawa związane z rezultatami realizowanych prac.

**Rozliczenie umowy** następuje po uzyskaniu pozytywnej oceny merytorycznej jej realizacji, dokonanej przez zespół ekspertów. Czynności tej dokonuje Dyrektor Centrum. Przepis przyznaje mu także możliwość zlecenia audytu wykonania przedmiotu umowy, co stanowi dodatkowy instrument sprawdzania prawidłowości realizacji zobowiązań.

Przepis wprowadza zmiany w ustawie o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, dostosowując jej przepisy do rozwiązań dotyczących szkolnictwa wyższego i nauki. Zmiany obejmują definicję „szkoły wyższej”, zasady uwzględniania stypendium doktoranckiego oraz sposób pozyskiwania danych potrzebnych przy ustalaniu prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego.

W art. 2 pkt 14 pojęcie „szkoły wyższej” obejmuje uczelnię w rozumieniu przepisów o szkolnictwie wyższym i nauce oraz kolegium pracowników służb społecznych. W art. 2 pkt 17 lit. i wskazano utratę stypendium doktoranckiego określonego w art. 209 ust. 1 i 7 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce jako okoliczność wpływającą na sytuację osoby uprawnionej. Z kolei art. 2 pkt 18 lit. i odnosi się do uzyskania takiego stypendium. W efekcie oba zdarzenia, utrata i uzyskanie stypendium, zostały ujęte w przepisach dotyczących odpowiednio utraty albo uzyskania określonych dochodów lub świadczeń.

Zmiana art. 15a ust. 6 określa źródła informacji pozyskiwanych drogą elektroniczną przez ministra właściwego do spraw rodziny. Obejmują one między innymi organy emerytalno-rentowe, rejestr PESEL, system informacji oświatowej, Centralny Wykaz Ubezpieczonych oraz wykaz studentów i wykaz osób ubiegających się o nadanie stopnia doktora, będące częścią systemu POL-on. Dane te służą organom właściwym wierzyciela do weryfikacji prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego, a ministrowi właściwemu do spraw rodziny i wojewodzie także do monitorowania realizacji tych świadczeń.

Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce

https://api.sejm.gov.pl/eli/acts/DU/2018/1669/text/U/D20181669Lj.pdf

Przepis wprowadza szeroki pakiet zmian w ustawie o Narodowym Centrum Nauki. Dotyczą one organizacji Centrum, zasad powoływania jego organów, konkursów oraz finansowania badań podstawowych.

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki uzyskuje kompetencję do określania w drodze rozporządzeń statutu Centrum, regulaminu konkursów, warunków wynagradzania oraz wysokości wynagrodzeń Rady. Zmiany obejmują także wymagania wobec kandydatów na Dyrektora i jego zastępcę, w tym warunek dotyczący pracy, służby lub współpracy z organami bezpieczeństwa państwa. Uregulowano również ograniczenia łączenia członkostwa w Radzie z innymi funkcjami i członkostwem w wskazanych organach.

W składzie Rady ma być uwzględniona zrównoważona reprezentacja różnych dziedzin nauki i rodzajów podmiotów. Zespół Identyfikujący przekazuje Ministrowi listę co najmniej dwudziestu czterech kandydatów, a szczegółowy sposób ich wyłaniania określa Minister.

Istotne znaczenie mają zmiany dotyczące finansowania. Centrum przeznacza nie mniej niż 20% pozostających w jego dyspozycji środków na wsparcie rozwoju młodych naukowców. Rozszerzono katalog podmiotów i osób mogących uczestniczyć w konkursach, wprowadzając jednocześnie oświadczenie o niefinansowaniu tych samych zadań z innych źródeł. Jeżeli projekt zgłasza osoba fizyczna, środki otrzymuje wskazany podmiot realizujący, który ma obowiązek zatrudnić wnioskodawcę.

Przepis porządkuje także zawieranie i kontrolę umów, rozliczanie projektów oraz przyznawanie stypendiów i środków na staże. Określa ponadto zasadę dotyczącą praw do wyników badań i prac rozwojowych finansowanych przez Centrum, z zastrzeżeniem odmiennych postanowień umowy lub decyzji o przyznaniu środków.

Przepis wprowadza liczne zmiany w ustawie o Polskiej Akademii Nauk, dostosowując jej zadania, organizację i zasady działania do regulacji dotyczących szkolnictwa wyższego i nauki. Akademia ma koncentrować się na prowadzeniu działalności naukowej, wspieraniu młodych naukowców, kształceniu w szkołach doktorskich i na studiach podyplomowych, a także na upowszechnianiu i wdrażaniu wyników badań oraz współpracy z uczelniami i środowiskiem społeczno-gospodarczym.

Istotnie określono nadzór nad Akademią. Prezes Rady Ministrów kontroluje zgodność działania jej organów z ustawą i statutem, z wyłączeniem gospodarki finansowej, otrzymuje roczne sprawozdanie z działalności, a w określonych przypadkach może uchylić uchwałę organów Akademii. Akademia składa również roczne sprawozdanie finansowe wraz ze sprawozdaniem z badania właściwemu ministrowi.

Zmiany obejmują także zasady wyboru członków Akademii, status członków zagranicznych, wynagrodzenia oraz ograniczenia dotyczące łączenia funkcji przez Prezesa i wiceprezesów. Uregulowano tworzenie i likwidację oddziałów, zasady powoływania instytutów oraz wymagania dotyczące ich działalności, w tym minimalną liczbę pracowników i odpowiednią aparaturę badawczą. Utworzenie instytutu wymaga uchwały Prezydium Akademii oraz zgody właściwego ministra.

W instytutach rozszerzono zadania związane z kształceniem. Dyrektor tworzy szkoły doktorskie, a rada naukowa ustala programy kształcenia, prowadzi postępowania w sprawie stopni naukowych i wykonuje zadania związane z kwalifikacjami nadawanymi po studiach podyplomowych. Przepis ułatwia też komercjalizację wyników badań, prac rozwojowych i know-how oraz określa zasady udziału podmiotów naukowych w międzynarodowych programach badawczych.

Przepis wprowadza zmiany w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, przede wszystkim dostosowując jej rozwiązania do przepisów o szkolnictwie wyższym i nauce. Zmiany obejmują definicje, zwolnienia podatkowe, koszty kwalifikowane oraz zasady dotyczące wypłat stypendiów.

W art. 5a doprecyzowano, że „badania naukowe” obejmują badania podstawowe i aplikacyjne, a „prace rozwojowe” mają znaczenie określone w przepisach o szkolnictwie wyższym i nauce. Zmieniono także warunki uwzględniania uczących się dzieci w rozwiązaniu przewidzianym w art. 6 ust. 4 pkt 3, wskazując między innymi limit ich dochodów oraz wyłączając rentę rodzinną z tego ograniczenia.

Istotna część regulacji dotyczy zwolnień podatkowych. Obejmują one między innymi stypendia i zapomogi przewidziane w przepisach o szkolnictwie wyższym i nauce, świadczenia w programach i przedsięwzięciach, stypendia przyznawane przez instytuty naukowe Polskiej Akademii Nauk i instytuty badawcze oraz świadczenia programu wymiany stypendialnej Polsko-Amerykańskiej Komisji Fulbrighta. Uregulowano również zwolnienie dotyczące umorzonych kredytów studenckich.

Przepis rozszerza katalog działalności, do których stosuje się rozwiązanie z art. 22 ust. 9 pkt 3, wskazując między innymi działalność naukową, badawczo-rozwojową i dydaktyczną prowadzoną w uczelni. W art. 26e określono, jakie usługi i wyniki badań mogą stanowić koszty kwalifikowane, oraz uzależniono odliczenie kosztów badań podstawowych od prowadzenia ich na podstawie umowy lub porozumienia z określonym podmiotem.

Zmiana art. 35 wskazuje jednostki pobierające należności od wypłacanych stypendiów i uchyla jego ust. 2.

Przepis dostosowuje zasady ubezpieczeń społecznych do sytuacji doktorantów otrzymujących stypendium doktoranckie oraz określa skutki pobierania takiego stypendium dla obowiązku ubezpieczeniowego. Podmiot prowadzący szkołę doktorską zostaje wskazany jako podmiot związany z ubezpieczeniami doktorantów pobierających stypendium, a sami doktoranci zostają wymienieni wśród osób podlegających obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym.

Regulacja określa również, że doktoranci podlegają tym ubezpieczeniom w okresie otrzymywania stypendium doktoranckiego. Jeżeli jednocześnie spełniają warunki objęcia ubezpieczeniami z innych tytułów, są obejmowani ubezpieczeniami według zasad wskazanych w art. 9, w tym z tytułu otrzymywania stypendium doktoranckiego. Ubezpieczenie chorobowe ma w ich przypadku charakter dobrowolny i zależy od złożenia wniosku.

Wprowadzono także szczegółowe zasady finansowania składek. Składki na ubezpieczenie chorobowe osób otrzymujących stypendium doktoranckie finansują w całości sami ubezpieczeni. Podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe stanowi kwota stypendium doktoranckiego.

Przepis wyłącza ponadto obowiązek ubezpieczeń emerytalnego i rentowych wobec uczniów szkół ponadpodstawowych oraz studentów do ukończenia 26 lat, pobierających stypendium za szkolenie, staż lub przygotowanie zawodowe dorosłych. Warunkiem jest, aby świadczenie pozostawało w związku z takim szkoleniem, stażem lub przygotowaniem, którego odbycie wynika z programu nauczania, a skierowanie pochodziło od podmiotu innego niż powiatowy urząd pracy. W praktyce zmiany wskazują, kiedy stypendium doktoranckie tworzy tytuł do ubezpieczeń i jak ustala się związane z nim składki.

Przepis wprowadza trzy zmiany w ustawie o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych. Ich wspólnym elementem jest uregulowanie sytuacji doktorantów kształcących się w szkole doktorskiej i otrzymujących stypendium.

Po pierwsze, do art. 3 ust. 3 dodano pkt 12a, który wskazuje kształcenie się w szkole doktorskiej przez doktorantów otrzymujących stypendium jako odrębną kategorię uwzględnianą w tym przepisie. Po drugie, art. 5 ust. 1 został uzupełniony o pkt 12a. Wskazuje on podmiot prowadzący szkołę doktorską jako podmiot właściwy w stosunku do doktorantów kształcących się w tej szkole i pobierających stypendium.

Po trzecie, zmieniono art. 9 ust. 4 pkt 2. Przepis ten określa, że dla ubezpieczonych będących doktorantami podstawą wskazaną w tym punkcie jest kwota stypendium otrzymanego za dany miesiąc. W tym samym punkcie wymieniono także słuchaczy Krajowej Szkoły Administracji Publicznej im. Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego, co oznacza, że zmiana obejmuje doktorantów przez dodanie ich do istniejącego uregulowania.

W praktyce przepis porządkuje trzy elementy dotyczące doktorantów otrzymujących stypendium: ich ujęcie w regulacji, wskazanie podmiotu prowadzącego szkołę doktorską oraz określenie kwoty stypendium otrzymanej za miesiąc jako właściwej dla ubezpieczonych będących doktorantami.

Przepis dostosowuje regulację o świadczeniach rodzinnych do pojęć i rozwiązań dotyczących szkolnictwa wyższego i nauki. Zmiany obejmują art. 3, gdzie doprecyzowano katalogi związane z ustalaniem prawa do świadczeń oraz definicje używane w ustawie.

W art. 3 pkt 1 lit. c wskazano, że określone stypendia doktoranckie, stypendia sportowe i inne stypendia o charakterze socjalnym przyznane uczniom lub studentom są ujmowane zgodnie z brzmieniem zmienionego tiret piętnastego. Zmienione tiret dwudzieste ósme odwołuje się natomiast do pomocy materialnej o charakterze socjalnym dla uczniów oraz do świadczeń wymienionych w art. 86 ust. 1 pkt 1-3 i 5 oraz art. 212 ustawy dotyczącej szkolnictwa wyższego i nauki.

Nowe brzmienie art. 3 pkt 19 wyjaśnia, że „szkoła wyższa” oznacza uczelnię w rozumieniu przepisów o szkolnictwie wyższym i nauce oraz kolegium pracowników służb społecznych. W art. 3 pkt 23 lit. l oraz pkt 24 lit. k uwzględniono odpowiednio utratę i uzyskanie stypendium doktoranckiego określonego w art. 209 ust. 1 i 7.

Znaczenie praktyczne ma także zmiana art. 23b ust. 6. Minister właściwy do spraw rodziny ma pozyskiwać elektronicznie informacje potrzebne do ustalenia prawa do świadczeń rodzinnych, między innymi z wykazu studentów i wykazu osób ubiegających się o nadanie stopnia doktora, będących częścią systemu POL-on. Informacje te służą weryfikacji prawa do świadczeń przez właściwe organy i wojewodów oraz monitorowaniu realizacji świadczeń rodzinnych.

Stypendia

Stypendia w przepisach

o Akademii Kopernikańskiej9 przepisów

Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce7 przepisów