Strefy ochrony uzdrowiskowej

„Strefy ochrony uzdrowiskowej” to wyodrębnione części obszaru uzdrowiska albo obszaru ochrony uzdrowiskowej. Ich granice i zakres powinny wynikać ze statutu uzdrowiska, dlatego nie są to pojęcia określane wyłącznie w sposób opisowy, lecz element formalnego uporządkowania przestrzeni uzdrowiskowej.

Strefa jest tworzona w konkretnym celu ochronnym. Chodzi o zabezpieczenie:

• czynników leczniczych, czyli właściwości środowiska wykorzystywanych w lecznictwie uzdrowiskowym,
• naturalnych surowców leczniczych,
• walorów środowiska,
• urządzeń uzdrowiskowych.

Zakres tego pojęcia obejmuje zatem zarówno określoną część terenu, jak i funkcję, jaką ta część ma pełnić. Samo położenie na obszarze uzdrowiska lub obszarze ochrony uzdrowiskowej nie wystarcza do uznania danego miejsca za strefę ochrony uzdrowiskowej. Konieczne jest także wydzielenie go i wskazanie w statucie uzdrowiska.

Definicja pochodzi z ustawy „Lecznictwo uzdrowiskowe, uzdrowiska i obszary ochrony uzdrowiskowej oraz gminy uzdrowiskowe”. W jej ramach strefy ochrony uzdrowiskowej służą wyodrębnieniu przestrzeni, w których szczególne znaczenie ma zachowanie warunków związanych z lecznictwem uzdrowiskowym. Pojęcie wskazuje więc, że ochrona nie dotyczy wyłącznie samego terenu, lecz również znajdujących się na nim lub związanych z nim wartości środowiskowych, surowców i urządzeń.

W praktyce określenie strefy pozwala ustalić, jaka część obszaru uzdrowiska albo obszaru ochrony uzdrowiskowej została objęta szczególnym celem ochronnym. Ma to znaczenie przy odczytywaniu statutu uzdrowiska oraz przy ocenie, czy dana przestrzeń należy do obszaru przeznaczonego do ochrony czynników i zasobów istotnych dla funkcjonowania uzdrowiska.