Strategia wykorzystania Funduszu Spójności

Strategia wykorzystania Funduszu Spójności to dokument planistyczny, który wskazuje, w jakich kierunkach powinny być wydawane środki tego funduszu. Pojęcie to zostało zdefiniowane w ustawie „Narodowy Plan Rozwoju” i łączy w sobie trzy istotne elementy: określenie sposobu ukierunkowania wydatków, uzgodnienie dokumentu z Komisją Europejską oraz przygotowanie go przez ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego.

Nie chodzi więc o dowolne zestawienie planowanych wydatków ani wyłącznie o wewnętrzny dokument administracji. Strategia ma wyznaczać ogólne ramy wykorzystania środków z Funduszu Spójności, a jej treść powinna być zaakceptowana w drodze uzgodnienia z Komisją Europejską. Odpowiedzialność za jej przygotowanie przypisano ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego, czyli organowi, który w zakresie określonym ustawą zajmuje się planowaniem polityki rozwoju regionalnego.

W ustawie strategia pełni funkcję instrumentu porządkującego i koordynującego wydatkowanie środków. Pozwala wskazać, jakie kierunki finansowania mają być brane pod uwagę przy korzystaniu z Funduszu Spójności, a także zapewnia, że sposób planowania wydatków jest przedmiotem uzgodnienia zarówno po stronie krajowej, jak i europejskiej. Jej znaczenie polega zatem na połączeniu krajowego przygotowania dokumentu z wymaganiem współpracy z Komisją Europejską.

W praktyce strategia stanowi punkt odniesienia dla planowania wykorzystania środków z Funduszu Spójności. Ułatwia określenie priorytetów wydatkowania i zachowanie spójności między działaniami podejmowanymi przez właściwe organy. Jednocześnie wskazuje, że środki funduszu nie powinny być rozdysponowywane bez określonego planu, lecz zgodnie z wcześniej ustalonymi kierunkami, przygotowanymi przez właściwego ministra i uzgodnionymi z Komisją Europejską.