Stopa oprocentowania kredytu hipotecznego

Stopa oprocentowania kredytu hipotecznego to określony w skali roku poziom oprocentowania, który stosuje się do kwoty faktycznie wypłaconej kredytobiorcy na podstawie umowy o kredyt hipoteczny. Definicja tego pojęcia znajduje się w ustawie „Kredyt hipoteczny oraz nadzór nad pośrednikami kredytu hipotecznego i agentami.” i służy wskazaniu, jaka stopa ma zastosowanie do udostępnionych środków.

Najważniejsze elementy tego pojęcia to:

• związek z umową o kredyt hipoteczny, ponieważ stopa wynika z warunków konkretnej umowy;
• odnoszenie jej do wypłaconej kwoty, a więc do środków rzeczywiście przekazanych kredytobiorcy, a nie do samego zamiaru udzielenia kredytu;
• ujęcie roczne, dzięki któremu oprocentowanie można wyrażać i porównywać w jednolitym okresie;
• stały albo zmienny charakter stopy.

Stała stopa oznacza, że w przyjętym zakresie nie zmienia się wraz z upływem czasu. Zmienna stopa może natomiast podlegać zmianom zgodnie z zasadami przewidzianymi dla danego kredytu. To rozróżnienie ma znaczenie dla przewidywalności obciążenia kredytobiorcy. Przy stałym oprocentowaniu łatwiej określić poziom należnych odsetek w okresie, którego dotyczy stałość stopy. Przy oprocentowaniu zmiennym wysokość odsetek może się zmieniać, dlatego znaczenie ma sposób ustalania i aktualizacji stopy określony w umowie.

W praktyce stopa oprocentowania służy do ustalenia odsetek związanych z korzystaniem z wypłaconego kredytu. Wpływa więc na wysokość obciążenia wynikającego z umowy oraz na ocenę, ile kosztuje korzystanie z udostępnionych środków. Samo pojęcie określa jednak rodzaj i poziom oprocentowania, a nie wszystkie możliwe koszty związane z kredytem. Przy analizie umowy należy zatem odróżniać stopę oprocentowania od innych elementów warunków kredytu.