Art. 305 ustawy Prawo ochrony środowiska (dalej: „P.o.ś.”) określa kompetencje wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska (WIOŚ) w zakresie stwierdzania przekroczenia warunków korzystania ze środowiska oraz zasady uznawania wyników pomiarów emisji prowadzonych przez podmioty korzystające ze środowiska.

1. **Podstawa stwierdzenia przekroczenia warunków korzystania ze środowiska**:
   Wojewódzki inspektor ochrony środowiska stwierdza przekroczenie warunków korzystania ze środowiska na podstawie wyników pomiarów emisji prowadzonych przez podmiot korzystający ze środowiska, pod warunkiem, że:
   - Podmiot ten prowadzi wymagane pomiary wielkości emisji.
   - Spełnione są warunki określone w art. 147a P.o.ś., który dotyczy obowiązków podmiotów w zakresie pomiarów emisji.

2. **Możliwość nieuznania wyników pomiarów**:
   WIOŚ ma prawo nie uznać wyników pomiarów, jeżeli nasuwają one zastrzeżenia. Przepis ten wprowadza mechanizm kontroli jakości i wiarygodności pomiarów emisji. Zastrzeżenia mogą dotyczyć w szczególności:
   - Oczywistej nieskuteczności środków technicznych mających na celu zapobieganie lub ograniczanie emisji.
   - Niespełnienia wymagań prawnej kontroli metrologicznej przez przyrządy użyte do pomiarów, zgodnie z ustawą z dnia 11 maja 2001 r. - Prawo o miarach.
   - Nieprzestrzegania zasad pobierania próbek, co skutkuje niemiarodajnością wyników analiz.
   - Niespełnienia wymagań dotyczących prac laboratoryjnych, o których mowa w art. 12 P.o.ś.

3. **Konsekwencje stwierdzenia przekroczenia**:
   W przypadku stwierdzenia przekroczenia warunków korzystania ze środowiska, WIOŚ wymierza karę za przekroczenie stwierdzone w roku kalendarzowym. Kara ta uwzględnia zmiany stawek opłat i kar, o których mowa w art. 304 P.o.ś., w okresie objętym karą.

4. **Znaczenie przepisu**:
   Art. 305 P.o.ś. pełni kluczową rolę w systemie ochrony środowiska, zapewniając mechanizmy kontroli i egzekwowania przepisów dotyczących emisji zanieczyszczeń. Przepis ten ma na celu zapewnienie, że pomiary emisji są rzetelne i wiarygodne, a podmioty korzystające ze środowiska przestrzegają obowiązujących norm i standardów. Wprowadza również sankcje za naruszenia, co ma działanie prewencyjne i dyscyplinujące.

5. **Praktyczne zastosowanie**:
   W praktyce, WIOŚ musi dokładnie analizować wyniki pomiarów emisji i weryfikować, czy spełniają one wszystkie wymagania prawne. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, inspektor ma prawo nie uznać wyników i nałożyć odpowiednie kary. Podmioty korzystające ze środowiska powinny zatem dbać o rzetelność i zgodność swoich pomiarów z przepisami, aby uniknąć sankcji.

Podsumowując, art. 305 P.o.ś. jest istotnym elementem systemu ochrony środowiska, który zapewnia, że pomiary emisji są przeprowadzane zgodnie z obowiązującymi standardami, a naruszenia są odpowiednio sankcjonowane.

Prawo ochrony środowiska

Przepis jest odesłaniem technicznym: nie ustala żadnej kwoty, lecz nakazuje stosować do jednostkowych stawek kar te same reguły co do mechanizmu przewidzianego w art. 291. Wysokość kary odczytuje się więc z obu przepisów łącznie.

### Najważniejsze punkty

- Odesłanie obejmuje jednostkowe stawki kar, o których mowa w art. 311 ust. 1 i 2.
- Stosowanie art. 291 jest odpowiednie, a nie wprost, więc reguły przenosi się z uwzględnieniem różnic między opłatami a karami.
- Samodzielna lektura przepisu o stawkach nie wystarcza do ustalenia kwoty kary.
- Przepis nie tworzy nowej sankcji ani nie zmienia przesłanek jej wymierzenia.

Stawka kar

Stawka kar w przepisach

Prawo ochrony środowiska2 przepisy