Art. 267 Kodeksu postępowania karnego (k.p.k.) reguluje kwestie związane z poręczeniem majątkowym, które jest jednym ze środków zapobiegawczych stosowanych w postępowaniu karnym. Poręczenie majątkowe polega na złożeniu określonej sumy pieniężnej lub innych wartości majątkowych jako gwarancji, że oskarżony będzie przestrzegał warunków nałożonych przez sąd, w tym stawiennictwa na wezwania sądu.

Komentarz do art. 267 k.p.k.:

1. **Zawiadomienie osoby składającej poręczenie majątkowe**:
   - Przepis ten nakłada obowiązek na organy prowadzące postępowanie karne, aby każdorazowo zawiadamiały osobę, która złożyła poręczenie majątkowe, o wezwaniu oskarżonego do stawiennictwa. Jest to istotne z punktu widzenia ochrony interesów osoby poręczającej, która musi być świadoma, kiedy oskarżony jest zobowiązany do stawienia się przed sądem lub innym organem procesowym.
   - Zawiadomienie to ma na celu umożliwienie osobie poręczającej monitorowanie, czy oskarżony wywiązuje się ze swoich obowiązków, co jest kluczowe dla utrzymania poręczenia majątkowego.

2. **Odpowiednie stosowanie art. 138 i 139 § 1 k.p.k.**:
   - Art. 138 k.p.k. dotyczy sposobu doręczania pism procesowych, w tym wezwań, a art. 139 § 1 k.p.k. reguluje doręczanie pism w przypadku niemożności doręczenia ich bezpośrednio adresatowi.
   - Odpowiednie stosowanie tych przepisów oznacza, że zawiadomienia skierowane do osoby składającej poręczenie majątkowe powinny być doręczane zgodnie z zasadami określonymi w art. 138 i 139 § 1 k.p.k. Oznacza to, że zawiadomienia te mogą być doręczane osobiście, za pośrednictwem poczty, kuriera, a w przypadku niemożności doręczenia bezpośredniego - poprzez pozostawienie zawiadomienia w skrzynce pocztowej, na drzwiach mieszkania lub w miejscu pracy adresata, lub w inny sposób przewidziany przez prawo.

3. **Znaczenie praktyczne**:
   - Przepis ten ma na celu zapewnienie transparentności i odpowiedzialności w procesie stosowania poręczenia majątkowego. Osoba składająca poręczenie musi być na bieżąco informowana o sytuacji procesowej oskarżonego, aby mogła podjąć odpowiednie kroki w przypadku, gdyby oskarżony nie stawiał się na wezwania.
   - W praktyce, niedopełnienie obowiązku zawiadomienia osoby poręczającej może prowadzić do komplikacji procesowych, a nawet do utraty złożonego poręczenia, jeśli oskarżony nie wywiąże się z obowiązków nałożonych przez sąd.

Podsumowując, art. 267 k.p.k. jest istotnym przepisem, który chroni interesy osób składających poręczenie majątkowe, zapewniając im prawo do informacji o wezwaniu oskarżonego do stawiennictwa. Odpowiednie stosowanie przepisów dotyczących doręczania pism procesowych ma na celu zapewnienie skuteczności i prawidłowości postępowania karnego.

Stawiennictwo oskarżonego

Stawiennictwo oskarżonego w przepisach