Statek rybacki

Statek rybacki to w polskim prawie statek przeznaczony lub wykorzystywany do wykonywania połowów organizmów wodnych, przede wszystkim ryb. O zakwalifikowaniu jednostki do tej kategorii decyduje jej przeznaczenie albo faktyczny sposób używania, a nie sama konstrukcja, wielkość lub własność. W zależności od regulacji termin może obejmować jednostki wykorzystywane w rybołówstwie morskim oraz jednostki używane w rybactwie śródlądowym.

Najważniejsze cechy:

• jest przystosowany do prowadzenia połowów albo rzeczywiście służy do ich wykonywania;
• może podlegać obowiązkowi wpisu do właściwego rejestru;
• powinien posiadać wymagane oznakowanie, w tym oznakę rybacką, oraz używać prawidłowo oznakowanych narzędzi połowowych;
• podlega wymaganiom dotyczącym bezpieczeństwa, szczelności, dopuszczalnego obciążenia, higieny i utrzymania w odpowiednim stanie technicznym.

W przepisach o rybołówstwie morskim statek rybacki jest podstawowym środkiem wykonywania rybołówstwa komercyjnego. Jego wpis do rejestru, oznakowanie i zgodność wyposażenia z wymaganiami mają znaczenie dla legalności połowów, kontroli działalności armatora oraz ustalenia odpowiedzialności za naruszenia. Przepisy mogą przewidywać sankcje między innymi za prowadzenie komercyjnych połowów jednostką niewpisaną do rejestru, nieprawidłowe oznakowanie lub ingerowanie w oznakę rybacką.

W regulacjach dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy w rybactwie śródlądowym statek rybacki jest ujmowany jako jednostka używana przy połowach na wodach śródlądowych. W tym ujęciu istotne są warunki bezpiecznej eksploatacji, zakaz wykonywania napraw w sytuacjach stwarzających zagrożenie, a także obowiązek utrzymywania jednostki i pojemników na ryby w czystości.

Termin występuje również w przepisach dotyczących kontroli organizacji rynku rybnego oraz pomocy finansowej dla sektora rybołówstwa. W tych regulacjach statek rybacki może być przedmiotem kontroli, dofinansowania, zmiany przeznaczenia albo zwrotu kosztów związanych z wycofaniem go z działalności połowowej.