Statek pasażerski

Statek pasażerski to, w rozumieniu ustawy o bezpieczeństwie morskim, statek związany z przewozem większej liczby pasażerów, przekraczającej 12 osób. O zakwalifikowaniu jednostki do tej kategorii decyduje więc nie tylko jej konstrukcyjne przeznaczenie, lecz także sposób, w jaki jest faktycznie wykorzystywana.

Definicja obejmuje dwie alternatywne sytuacje:

• statek jest przeznaczony do przewozu pasażerów, czyli został zaprojektowany lub przygotowany do pełnienia takiej funkcji;
• statek jest używany do przewozu pasażerów, nawet jeśli jego podstawowe przeznaczenie nie wynika z konstrukcji albo nie było pierwotnie związane z transportem osób.

W obu przypadkach konieczne jest przekroczenie określonego progu liczbowego. Sformułowanie „więcej niż 12 pasażerów” oznacza przewóz co najmniej 13 pasażerów. Nie chodzi zatem o każdą jednostkę, na której znajdują się osoby inne niż załoga, lecz o statek, którego przeznaczenie lub rzeczywiste użycie wiąże się z przewozem większej grupy pasażerów.

Znaczenie tej definicji polega na wyznaczeniu kategorii statków, do których mogą odnosić się szczególne rozwiązania przewidziane w ustawie o bezpieczeństwie morskim. Ustalenie, czy dana jednostka jest statkiem pasażerskim, pozwala określić, czy przepisy dotyczące bezpieczeństwa morskiego powinny być stosowane z uwzględnieniem charakteru przewozu osób. Ma to znaczenie zarówno przy ocenie statku według jego planowanej funkcji, jak i przy analizie konkretnego sposobu eksploatacji.

Definicja jest funkcjonalna, ponieważ odwołuje się do celu lub faktycznego wykorzystania statku, a nie do jego nazwy, rodzaju napędu, wielkości czy miejsca wykonywania przewozu. Ta sama jednostka może więc zostać uznana za statek pasażerski wtedy, gdy jest formalnie przeznaczona do przewozu ponad 12 pasażerów, jak również wtedy, gdy w praktyce jest w taki sposób wykorzystywana. Preferowane przez ustawę kryterium liczby pasażerów zapewnia jasne rozgraniczenie tej kategorii na potrzeby stosowania przepisów o bezpieczeństwie morskim.