Statek

„Statek” w rozumieniu ustawy „o bezpieczeństwie morskim” to urządzenie pływające wykorzystywane w środowisku morskim. O zakwalifikowaniu danego obiektu jako statku decydują więc przede wszystkim jego pływający charakter oraz związane z nim użycie na morzu. Definicja ma szeroki zakres i nie ogranicza pojęcia wyłącznie do typowych jednostek przeznaczonych do przewozu osób lub ładunków.

Za statki uznaje się również szczególne konstrukcje pływające, między innymi wodoloty, poduszkowce, statki podwodne oraz ruchome platformy wiertnicze. Oznacza to, że pojęcie obejmuje zarówno jednostki poruszające się po powierzchni wody, jak i obiekty o odmiennej konstrukcji lub sposobie przemieszczania się, jeżeli są używane w środowisku morskim. W definicji nie wskazano wymogu dotyczącego wielkości, napędu, przeznaczenia ani sposobu eksploatacji urządzenia.

Znaczenie tej definicji polega na wyznaczeniu zakresu podmiotowego przepisów ustawy. Ustalenie, czy dany obiekt jest statkiem, może przesądzać o tym, czy znajdują do niego zastosowanie regulacje dotyczące bezpieczeństwa morskiego oraz wynikające z nich wymagania i obowiązki. Definicja zastrzega jednak, że w określonych przypadkach pierwszeństwo mogą mieć postanowienia powołanych w ustawie umów międzynarodowych. Wtedy sposób rozumienia lub zakres stosowania pojęcia może wynikać z tych umów.

Pojęcie statku występuje także w innych regulacjach. Ma znaczenie między innymi dla przepisów kodeksu morskiego dotyczących polskiej przynależności i bandery, regulacji o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza, zasad bezpiecznego przewozu ładunków masowych oraz przepisów odnoszących się do klasyfikacji statków. Jest również używane w regulacjach dotyczących bezpieczeństwa osób na obszarach wodnych, korzystania ze śluz i odpowiedzialności karnej. W każdym z tych przypadków podstawowe znaczenie ma ustalenie, czy konkretny obiekt mieści się w ustawowym rozumieniu statku, z uwzględnieniem ewentualnych wyjątków wynikających z umów międzynarodowych.