Standardach sprawozdawczości zrównoważonego rozwoju

„Standardy sprawozdawczości zrównoważonego rozwoju” to, w rozumieniu ustawy o rachunkowości, zestaw wymagań określających sposób przedstawiania informacji dotyczących zrównoważonego rozwoju. Nie są to dowolne zasady opracowane przez jednostkę ani wyłącznie krajowe wytyczne. Chodzi o standardy ustanawiane przez Komisję Europejską w formie aktów delegowanych.

Z definicji wynikają trzy podstawowe elementy tego pojęcia:

• standardy muszą zostać określone przez Komisję Europejską,
• ich podstawą prawną muszą być akty delegowane,
• akty te muszą być wydane na podstawie art. 29b ust. 1 dyrektywy 2013/34/UE dotyczącej rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych oraz powiązanych sprawozdań niektórych jednostek.

Oznacza to, że ustawowe pojęcie nie obejmuje każdego dokumentu opisującego raportowanie kwestii środowiskowych, społecznych lub związanych z zarządzaniem. Obejmuje wyłącznie standardy przyjęte w określonym trybie unijnym i na wskazanej podstawie prawnej. Odwołanie do dyrektywy wyznacza ramy, w których Komisja Europejska może przyjmować te regulacje.

W ustawie o rachunkowości pojęcie to służy wskazaniu wiążącego punktu odniesienia dla obowiązków związanych ze sprawozdawczością zrównoważonego rozwoju. Jeżeli przepisy wymagają sporządzenia takiej sprawozdawczości zgodnie ze standardami, chodzi właśnie o standardy przyjęte przez Komisję Europejską w opisany sposób. W praktyce zapewniają one wspólne ramy prezentowania informacji, co ułatwia ich uporządkowanie, porównywanie i ocenę przez osoby korzystające ze sprawozdań. Znaczenie definicji polega więc na precyzyjnym wskazaniu źródła i charakteru standardów, do których należy się odwoływać przy stosowaniu przepisów ustawy.