Standard emisyjny

Standard emisyjny to określona prawem dopuszczalna wielkość emisji zanieczyszczeń wprowadzanych do środowiska. Wielkość ta może być wyrażona między innymi jako masa substancji emitowanej w jednostce czasu, w odniesieniu do jednostki działalności albo jako stężenie substancji w emitowanych gazach, pyłach lub innych strumieniach. Termin odnosi się przede wszystkim do emisji związanych z eksploatacją instalacji i urządzeń.

W przepisach dotyczących ochrony środowiska używa się również określenia standardy emisyjne, obejmującego zestaw wymagań ustalonych dla określonych rodzajów instalacji, procesów lub źródeł emisji. Mogą one dotyczyć w szczególności wprowadzania gazów i pyłów do powietrza, a także emisji powstających w związku ze spalaniem paliw, przetwarzaniem odpadów lub innymi procesami przemysłowymi. Zakres i sposób wyrażenia standardu zależą od rodzaju źródła oraz substancji, której emisja jest regulowana.

Standard emisyjny określa wymagany poziom ograniczenia emisji u źródła. Różni się tym od standardu jakości środowiska, który odnosi się do stanu powietrza, wody, gleby lub innego elementu środowiska w określonym miejscu. Spełnienie standardu emisyjnego nie oznacza więc samo przez się, że w danym obszarze są zachowane wszystkie wymagane poziomy jakości środowiska.

Przestrzeganie standardów emisyjnych jest jednym z podstawowych obowiązków podmiotu prowadzącego instalację. Wymagania te wpływają na projektowanie, budowę, przebudowę i eksploatację instalacji, a także na treść pozwoleń oraz zakres kontroli i pomiarów emisji. Nieosiągnięcie wymaganego poziomu może skutkować koniecznością zastosowania urządzeń ograniczających emisję, zmianą sposobu prowadzenia procesu albo odpowiedzialnością przewidzianą w przepisach ochrony środowiska. Standard emisyjny pełni zatem funkcję technicznego i prawnego miernika dopuszczalnego oddziaływania instalacji na środowisko.