Art. 345 Kodeksu cywilnego stanowi, że „Posiadanie przywrócone poczytuje się za nieprzerwane”. Przepis ten odnosi się do instytucji posiadania, która jest jednym z kluczowych elementów prawa rzeczowego.

Posiadanie jest stanem faktycznym, który polega na władaniu rzeczą z zamiarem posiadania jej dla siebie. Może być ono samoistne (własne) lub zależne (np. dzierżawa, najem). Posiadanie jest chronione przez prawo, a jednym z mechanizmów tej ochrony jest instytucja przywrócenia posiadania.

Przywrócenie posiadania ma miejsce, gdy osoba, która została pozbawiona posiadania rzeczy w sposób bezprawny, odzyskuje to posiadanie. Może to nastąpić na drodze sądowej (np. w wyniku powództwa posesoryjnego) lub pozasądowej (np. poprzez samopomoc, o ile jest ona zgodna z prawem).

Art. 345 Kodeksu cywilnego wprowadza fikcję prawną, zgodnie z którą posiadanie przywrócone traktuje się jako nieprzerwane. Oznacza to, że przerwa w posiadaniu, która miała miejsce w wyniku bezprawnego pozbawienia posiadania, nie ma wpływu na ciągłość posiadania z punktu widzenia prawa. W praktyce oznacza to, że okres, w którym posiadacz był pozbawiony posiadania, jest traktowany tak, jakby posiadanie trwało nieprzerwanie.

Przepis ten ma istotne znaczenie dla ochrony posiadacza, ponieważ pozwala mu na zachowanie ciągłości posiadania, co może być kluczowe w kontekście nabycia własności przez zasiedzenie. Zgodnie z przepisami o zasiedzeniu, posiadanie musi być nieprzerwane przez określony czas (np. 20 lat w przypadku zasiedzenia nieruchomości w dobrej wierze). Dzięki art. 345 Kodeksu cywilnego, posiadacz, który został bezprawnie pozbawiony posiadania, ale je odzyskał, nie traci ciągłości posiadania potrzebnej do zasiedzenia.

Podsumowując, art. 345 Kodeksu cywilnego stanowi ważny element ochrony posiadania, zapewniając posiadaczowi, który odzyskał posiadanie, że jego posiadanie będzie traktowane jako nieprzerwane. Przepis ten wzmacnia pozycję prawną posiadacza i chroni jego interesy, szczególnie w kontekście zasiedzenia.

Kodeks cywilny

Kodeks postępowania cywilnego

o scalaniu i wymianie gruntów

Art. 34 Prawa geodezyjnego i kartograficznego reguluje procedurę postępowania w przypadku sporu dotyczącego przebiegu linii granicznych nieruchomości, gdy nie dojdzie do zawarcia ugody lub nie ma podstaw do wydania decyzji administracyjnej.

#### 1. Tymczasowe utrwalenie punktów granicznych

W sytuacji, gdy strony nie mogą dojść do porozumienia co do przebiegu granic, upoważniony geodeta ma obowiązek tymczasowo utrwalić punkty graniczne. Proces ten opiera się na trzech głównych kryteriach:
- **Ostatni stan spokojnego posiadania**: Geodeta bierze pod uwagę ostatni stan, w którym posiadanie nieruchomości było niekwestionowane.
- **Dokumenty**: Wszelkie dostępne dokumenty, które mogą pomóc w ustaleniu przebiegu granic, takie jak mapy, akty notarialne, czy inne dokumenty urzędowe.
- **Wskazania stron**: Zeznania i wskazania stron sporu również są brane pod uwagę.

Geodeta oznacza te punkty na szkicu granicznym, sporządza opinię i przekazuje całość dokumentacji właściwemu organowi administracyjnemu (wójtowi, burmistrzowi, prezydentowi miasta).

#### 2. Umorzenie postępowania administracyjnego

Po otrzymaniu dokumentacji od geodety, organ administracyjny umarza postępowanie administracyjne. Jest to istotny krok, ponieważ oznacza, że organ administracyjny nie jest właściwy do ostatecznego rozstrzygnięcia sporu granicznego.

#### 3. Przekazanie sprawy do sądu

Po umorzeniu postępowania administracyjnego, sprawa jest z urzędu przekazywana do sądu. Sąd rozpatruje sprawy o rozgraniczenie nieruchomości w trybie postępowania nieprocesowego. Tryb ten jest mniej formalny niż postępowanie procesowe i ma na celu szybkie i efektywne rozstrzygnięcie sporu.

#### 4. Wyłączenia

Przepisy ust. 1-3 oraz art. 31 ust. 4 nie mają zastosowania do sporów wynikłych przy wyznaczaniu granic nowo tworzonych nieruchomości na podstawie odrębnych przepisów. Oznacza to, że w przypadku nowo tworzonych nieruchomości, procedura rozgraniczenia może być regulowana innymi przepisami, które mogą przewidywać inne mechanizmy rozstrzygania sporów.

### Podsumowanie

Art. 34 Prawa geodezyjnego i kartograficznego wprowadza jasną procedurę postępowania w przypadku sporu co do przebiegu granic nieruchomości. Kluczową rolę odgrywa tutaj upoważniony geodeta, który tymczasowo utrwala punkty graniczne i sporządza dokumentację. Następnie organ administracyjny umarza postępowanie i przekazuje sprawę do sądu, który rozpatruje ją w trybie nieprocesowym. Wyłączenia dotyczące nowo tworzonych nieruchomości wskazują na możliwość stosowania innych przepisów w tych przypadkach.

Stan posiadania

Stan posiadania w przepisach

Kodeks cywilny1 przepis

Kodeks postępowania cywilnego1 przepis

o scalaniu i wymianie gruntów1 przepis

Prawo geodezyjne i kartograficzne1 przepis