Prezydent Rzeczypospolitej może odpowiadać przed Trybunałem Stanu za naruszenie Konstytucji, naruszenie ustawy albo popełnienie przestępstwa. Odpowiedzialność ta nie jest uruchamiana automatycznie. Konieczne jest podjęcie uchwały przez Zgromadzenie Narodowe o postawieniu Prezydenta w stan oskarżenia. Uchwała może zostać podjęta wyłącznie na wniosek co najmniej 140 członków Zgromadzenia Narodowego. Do jej przyjęcia potrzebna jest większość co najmniej 2/3 głosów ustawowej liczby członków Zgromadzenia Narodowego. Oznacza to, że przy obliczaniu wymaganej większości bierze się pod uwagę ustawową liczbę członków tego organu. Z chwilą podjęcia uchwały o postawieniu Prezydenta w stan oskarżenia przed Trybunałem Stanu sprawowanie przez niego urzędu zostaje zawieszone. Przepis wskazuje również, że w takiej sytuacji odpowiednio stosuje się art. 131 Konstytucji. Sam art. 145 nie określa jednak szczegółowo treści tych zasad, lecz odsyła do wskazanego przepisu.

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Przepis wskazuje, kto może postawić Prezydenta w stan oskarżenia. Takie uprawnienie ma wyłącznie Zgromadzenie Narodowe. Oznacza to, że żaden inny organ ani podmiot nie został w tym przepisie wskazany jako uprawniony do dokonania tej czynności. Regulacja dotyczy prawa do postawienia Prezydenta w stan oskarżenia, a nie innych kwestii związanych z tą procedurą.

Stan oskarżenia

Stan oskarżenia w przepisach

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej1 przepis

o Trybunale Stanu1 przepis