Art. 123 ustawy o finansach publicznych reguluje zasady sporządzania planów finansowych dla różnych jednostek sektora finansów publicznych, takich jak agencje wykonawcze, państwowe fundusze celowe oraz instytucje gospodarki budżetowej i państwowe osoby prawne. Przepis ten jest kluczowy dla zapewnienia przejrzystości i odpowiedzialności finansowej w zarządzaniu środkami publicznymi.

#### 1. Plany finansowe agencji wykonawczych

Pierwsza część artykułu dotyczy agencji wykonawczych. Plany finansowe tych jednostek muszą być sporządzane oddzielnie dla każdej agencji, z wyodrębnieniem następujących elementów:
- **Przychody**, w tym dotacje z budżetu państwa,
- **Koszty**, które muszą być podzielone na koszty wynagrodzeń i składek naliczanych od wynagrodzeń oraz koszty realizacji zadań ustawowych,
- **Wynik finansowy**.

Wyodrębnienie tych elementów ma na celu umożliwienie dokładnej analizy finansowej każdej agencji, co jest niezbędne dla oceny efektywności jej działania oraz zgodności z przyjętymi założeniami budżetowymi.

#### 2. Plany finansowe państwowych funduszy celowych

Druga część artykułu odnosi się do państwowych funduszy celowych. Plany finansowe tych funduszy również muszą być sporządzane oddzielnie dla każdego funduszu, z wyodrębnieniem:
- **Stanu początkowego i końcowego środków pieniężnych, należności i zobowiązań**,
- **Przychodów własnych**,
- **Dotacji z budżetu państwa oraz innych jednostek sektora finansów publicznych**,
- **Kosztów na realizację zadań**, w tym kosztów wynagrodzeń i składek naliczanych od wynagrodzeń,
- **Zadań finansowanych ze środków funduszu**.

Takie szczegółowe wyodrębnienie pozwala na precyzyjne monitorowanie przepływów finansowych i realizacji celów, dla których fundusz został utworzony. Jest to istotne dla zapewnienia, że środki są wykorzystywane zgodnie z przeznaczeniem i w sposób efektywny.

#### 3. Plany finansowe instytucji gospodarki budżetowej oraz państwowych osób prawnych

Trzecia część artykułu dotyczy instytucji gospodarki budżetowej oraz państwowych osób prawnych, o których mowa w art. 9 pkt 14 ustawy. Plany finansowe tych jednostek muszą być sporządzane oddzielnie dla każdej jednostki, z wyodrębnieniem:
- **Stanu początkowego i końcowego środków obrotowych oraz stanu środków pieniężnych, należności i zobowiązań**,
- **Przychodów własnych**,
- **Dotacji z budżetu państwa**,
- **Kosztów realizacji zadań**.

Podobnie jak w przypadku agencji wykonawczych i funduszy celowych, szczegółowe wyodrębnienie tych elementów ma na celu zapewnienie przejrzystości i umożliwienie dokładnej analizy finansowej. Jest to kluczowe dla oceny efektywności i zgodności z założeniami budżetowymi.

### Podsumowanie

Art. 123 ustawy o finansach publicznych wprowadza szczegółowe wymagania dotyczące sporządzania planów finansowych dla różnych jednostek sektora finansów publicznych. Wyodrębnienie poszczególnych elementów w planach finansowych ma na celu zapewnienie przejrzystości, odpowiedzialności i efektywności w zarządzaniu środkami publicznymi. Przepis ten jest kluczowy dla zapewnienia, że środki publiczne są wykorzystywane zgodnie z przeznaczeniem i w sposób efektywny, co jest fundamentem zaufania publicznego do instytucji zarządzających finansami publicznymi.

o finansach publicznych

Art. 217b Prawa ochrony środowiska wprowadza obowiązek sporządzenia raportu końcowego o stanie zanieczyszczenia gleby, ziemi i wód gruntowych przed zakończeniem eksploatacji instalacji, dla której wymagany był raport początkowy. Przepis ten ma na celu zapewnienie, że teren, na którym prowadzona była działalność, zostanie odpowiednio zbadany pod kątem zanieczyszczeń, zanim zostanie on opuszczony przez prowadzącego instalację.

#### Kluczowe elementy przepisu:

1. **Obowiązek sporządzenia raportu końcowego**:
   - Prowadzący instalację musi sporządzić raport końcowy przed zakończeniem eksploatacji instalacji.
   - Raport końcowy musi być przedłożony organowi właściwemu do wydania pozwolenia.

2. **Treść raportu końcowego**:
   - Informacje na temat planowanego sposobu użytkowania terenu, o ile są dostępne.
   - Nazwy substancji powodujących ryzyko, które były wykorzystywane, produkowane lub uwalniane przez instalacje wymagające pozwolenia zintegrowanego.
   - Informacje na temat zanieczyszczenia gleby, ziemi i wód gruntowych substancjami powodującymi ryzyko, w tym wyniki badań i pomiarów zanieczyszczeń.

3. **Porównanie z raportem początkowym**:
   - Raport końcowy musi być sporządzony w sposób umożliwiający ilościowe porównanie wyników badań i pomiarów z wynikami zawartymi w raporcie początkowym.

4. **Obowiązek nałożony przez organ**:
   - Jeżeli prowadzący instalację nie przedłożył raportu końcowego, organ właściwy do wydania decyzji stwierdzającej wygaśnięcie pozwolenia zintegrowanego może nałożyć obowiązek sporządzenia i przedłożenia raportu końcowego.
   - Termin wykonania tego obowiązku nie może być dłuższy niż 12 miesięcy od dnia stwierdzenia wygaśnięcia pozwolenia.

#### Znaczenie przepisu:

Przepis ten ma kluczowe znaczenie dla ochrony środowiska, ponieważ zapewnia, że teren, na którym prowadzona była działalność przemysłowa, zostanie odpowiednio zbadany pod kątem zanieczyszczeń przed jego opuszczeniem. Dzięki temu możliwe jest podjęcie odpowiednich działań naprawczych, jeżeli zostaną stwierdzone zanieczyszczenia, co minimalizuje ryzyko dla zdrowia ludzi i środowiska.

#### Praktyczne implikacje:

- **Dla prowadzących instalacje**: Konieczność sporządzenia raportu końcowego może wiązać się z dodatkowymi kosztami i obowiązkami administracyjnymi. Prowadzący instalacje muszą być świadomi tego obowiązku i odpowiednio zaplanować działania związane z zakończeniem eksploatacji instalacji.
- **Dla organów administracyjnych**: Organy odpowiedzialne za wydawanie pozwoleń muszą monitorować, czy prowadzący instalacje wywiązują się z obowiązku sporządzenia raportu końcowego. W przypadku niewywiązania się z tego obowiązku, organy te mają prawo nałożyć obowiązek sporządzenia raportu końcowego i określić termin jego wykonania.

#### Podsumowanie:

Art. 217b Prawa ochrony środowiska wprowadza istotny mechanizm kontroli stanu zanieczyszczenia terenów przemysłowych przed zakończeniem ich eksploatacji. Przepis ten ma na celu ochronę środowiska i zdrowia publicznego poprzez zapewnienie, że zanieczyszczenia zostaną odpowiednio zidentyfikowane i, w razie potrzeby, usunięte. Prowadzący instalacje muszą być świadomi swoich obowiązków wynikających z tego przepisu i odpowiednio przygotować się do ich realizacji.

Stan końcowy

Stan końcowy w przepisach

o finansach publicznych1 przepis

Prawo ochrony środowiska1 przepis