Stała stopa procentowa

Stała stopa procentowa to określona w skali roku, nominalna stawka oprocentowania stosowana przez bank przy udzielaniu kredytu, którego oprocentowanie ma charakter stały. Pojęcie to opisuje więc konkretny element warunków kredytu: poziom odsetek należnych bankowi, wyrażony jako stopa roczna i odnoszący się do kredytów oferowanych przez banki na zasadzie stałego oprocentowania.

Najważniejsze elementy pojęcia:

• chodzi o stopę nominalną, a więc samą stawkę oprocentowania, bez utożsamiania jej z całkowitym kosztem kredytu;
• jest ona określana w ujęciu rocznym, co pozwala porównywać warunki oprocentowania różnych kredytów;
• dotyczy kredytów o stałej stopie procentowej, czyli takich, w których oprocentowanie nie ma charakteru zmiennego w okresie objętym stałymi warunkami;
• punktem odniesienia są stawki, po jakich banki udzielają takich kredytów.

Ustawowa definicja tego pojęcia znajduje się w ustawie „o dopłatach do oprocentowania kredytów mieszkaniowych o stałej stopie procentowej”. W tej ustawie stała stopa procentowa służy do określenia rodzaju oprocentowania kredytu oraz wartości, do której można odnosić mechanizm dopłat. Ma zatem znaczenie przy ustalaniu, czy dany kredyt mieści się w zakresie regulacji dotyczącej kredytów mieszkaniowych o stałym oprocentowaniu, a także przy ocenie wysokości jego oprocentowania na potrzeby stosowania ustawy.

W praktyce pojęcie pozwala odróżnić kredyt, dla którego bank stosuje ustaloną stawkę stałą, od kredytu o oprocentowaniu zależnym od zmiennych czynników. Sama stała stopa procentowa nie opisuje jednak wszystkich kosztów kredytu. Wskazuje wyłącznie nominalny poziom oprocentowania w ujęciu rocznym, dlatego nie należy utożsamiać jej z całkowitym kosztem finansowania ani z innymi wskaźnikami używanymi do oceny oferty kredytowej.

Pojęcie ma również znaczenie w przepisach dotyczących pomocy państwa w oszczędzaniu na cele mieszkaniowe, między innymi przy regulowaniu oprocentowania lokaty powstałej w wyniku przekształcenia konta.