Stała cena zakupu

„Stała cena zakupu” to pojęcie z ustawy „Odnawialne źródła energii”, które określa cenę przypisaną do energii elektrycznej w jednym z dwóch ujęć przewidzianych w przepisach. Może chodzić o cenę, po której sprzedawca zobowiązany kupuje energię od określonego wytwórcy. W tym wariancie pojęcie wskazuje bezpośrednio wartość stosowaną przy zakupie energii od wytwórcy, o którym mowa w art. 70a ust. 1.

Drugie znaczenie wiąże się z wyliczaniem ujemnego salda. W takim przypadku „stała cena zakupu” nie musi oznaczać ceny, po której dochodzi do bezpośredniego zakupu energii. Jest to cena stanowiąca podstawę obliczenia ujemnego salda dla wytwórców wskazanych w art. 70a ust. 2, art. 70b ust. 9 pkt 2 albo art. 70g ust. 1. Ustawa posługuje się więc tym samym pojęciem zarówno przy określaniu ceny zakupu energii, jak i przy ustalaniu wartości potrzebnej do wykonania odpowiednich obliczeń.

Najważniejsze elementy pojęcia:

• dotyczy energii elektrycznej wytwarzanej przez określonego wytwórcę;
• może wskazywać cenę stosowaną przez sprzedawcę zobowiązanego przy zakupie energii;
• może też być wartością przyjmowaną jako podstawa wyliczenia ujemnego salda;
• odnosi się wyłącznie do wytwórców określonych w wymienionych przepisach.

Znaczenie praktyczne tego pojęcia polega na wyznaczeniu ceny lub wartości referencyjnej używanej w mechanizmach przewidzianych w ustawie. Pozwala ono ustalić, jaka cena ma być zastosowana przy zakupie energii od uprawnionego wytwórcy albo jaka wartość ma zostać uwzględniona przy obliczaniu ujemnego salda. Aby prawidłowo ustalić znaczenie „stałej ceny zakupu” w konkretnej sytuacji, trzeba zatem sprawdzić, czy chodzi o przypadek wskazany w art. 70a ust. 1, czy o podstawę wyliczenia ujemnego salda dla wytwórcy wymienionego w pozostałych wskazanych przepisach.