Stacja pasażerska

„Stacja pasażerska” to w rozumieniu ustawy „Transport kolejowy.” określony obiekt związany z obsługą podróżnych korzystających z kolei. Jest to obiekt infrastruktury usługowej, a więc miejsce przeznaczone do zapewnienia pasażerom dostępu do kolejowej obsługi i związanych z nią elementów infrastruktury. Nie chodzi jednak wyłącznie o sam dworzec kolejowy. Stacja pasażerska obejmuje dworzec wraz z rozwiązaniami, które pozwalają dotrzeć do peronu.

W skład tak rozumianej stacji wchodzą dwa podstawowe elementy:

• dworzec kolejowy,
• infrastruktura zapewniająca pasażerom dojście lub dojazd do peronu.

Dostęp do peronu może odbywać się pieszo albo pojazdem. Droga prowadząca do peronu powinna łączyć go z drogą publiczną lub z dworcem kolejowym. Definicja obejmuje zatem nie tylko budynki, lecz także tę część infrastruktury, która umożliwia faktyczne przemieszczanie się pasażerów między miejscem przybycia a peronem. Znaczenie ma funkcjonalne powiązanie wszystkich tych elementów, ponieważ sam dworzec bez zapewnionego dostępu do peronu nie wyczerpuje opisanego pojęcia.

Takie ujęcie wskazuje, że stacja pasażerska jest pojęciem szerszym niż pojedynczy budynek dworca. Obejmuje cały zespół obiektów służących pasażerom w związku z korzystaniem z peronu, w tym trasy i rozwiązania umożliwiające dojście lub dojazd. Dostęp może być zorganizowany bezpośrednio z drogi publicznej albo przez dworzec kolejowy, zależnie od układu danego miejsca.

W ustawie definicja porządkuje sposób rozumienia stacji pasażerskiej jako elementu infrastruktury kolejowej przeznaczonego do obsługi podróżnych. Ma znaczenie praktyczne przy ustalaniu, jakie części danego miejsca należy traktować łącznie jako jeden obiekt infrastruktury usługowej. Pozwala także odróżnić stację pasażerską od samego dworca, peronu lub pojedynczego ciągu komunikacyjnego, ponieważ dopiero ich funkcjonalne połączenie, obejmujące możliwość dostępu do peronu, odpowiada ustawowemu opisowi tego hasła.