Stacja gazu ziemnego

Pojęcie „stacja gazu ziemnego” oznacza w ustawie „Elektromobilność i paliwa alternatywne” nie tylko samo miejsce, w którym pojazd może zostać zatankowany. Chodzi o cały zespół urządzeń tworzących infrastrukturę do tankowania gazu ziemnego, wraz z instalacjami i zbiornikami niezbędnymi do jego przygotowania.

Stacja może działać w jednym z dwóch podstawowych wariantów:

• jako stacja CNG, czyli sprężonego gazu ziemnego, obejmująca punkt tankowania oraz urządzenia pomocnicze i zbiorniki wykorzystywane przy sprężaniu gazu,
• jako stacja LNG, czyli skroplonego gazu ziemnego, obejmująca punkt tankowania oraz instalacje pomocnicze i zbiorniki służące procesowi regazyfikacji, czyli przekształceniu gazu ze stanu ciekłego w gazowy.

Z definicji wynika, że o zakwalifikowaniu obiektu jako stacji gazu ziemnego decyduje nie sama obecność dystrybutora lub innego urządzenia wydającego paliwo. Istotne jest także zaplecze techniczne związane z konkretnym sposobem przygotowania gazu do tankowania. W przypadku CNG będzie to infrastruktura sprężania, natomiast w przypadku LNG infrastruktura regazyfikacji. Zbiorniki i instalacje pomocnicze muszą pozostawać funkcjonalnie związane z tymi procesami.

Takie ujęcie pozwala ustawie obejmować regulacją zarówno element służący bezpośrednio do tankowania, jak i urządzenia konieczne do bezpiecznego magazynowania oraz przygotowania paliwa. Ma to znaczenie praktyczne przy ustalaniu, czy dana infrastruktura jest stacją gazu ziemnego i czy dotyczą jej przepisy odnoszące się do tego rodzaju obiektów oraz paliw alternatywnych. Pojęcie występuje również w Prawie energetycznym, dlatego może mieć znaczenie przy stosowaniu przepisów tej ustawy dotyczących infrastruktury gazowej.