Środowisko wodne

Środowisko wodne to ogół elementów przyrodniczych związanych z wodami oraz relacji zachodzących między nimi. Obejmuje przede wszystkim wody powierzchniowe i podziemne, a także ich otoczenie, organizmy żywe, siedliska oraz warunki fizyczne i chemiczne wpływające na funkcjonowanie ekosystemów. Termin ten nie ma jednej, wyczerpującej definicji obowiązującej we wszystkich dziedzinach prawa. Jego znaczenie ustala się na podstawie celu regulacji i przepisów dotyczących ochrony wód, przyrody oraz środowiska.

W ujęciu prawnym środowisko wodne jest chronione zarówno przed pogorszeniem ilości i jakości wód, jak i przed naruszeniem procesów przyrodniczych. Ochrona może dotyczyć między innymi zachowania ciągłości rzek, warunków migracji ryb, ochrony ekosystemów zależnych od wód oraz ograniczania wprowadzania substancji zanieczyszczających. Ma znaczenie przy planowaniu, budowie i eksploatacji urządzeń wodnych, które powinny uwzględniać cele środowiskowe i nie powodować nieuzasadnionych szkód w ekosystemach.

Istotnym elementem oceny oddziaływania na środowisko wodne jest charakterystyka ścieków. Analizuje się ich ilość, stan i skład, a także stopień redukcji substancji zanieczyszczających. Stan ścieków obejmuje w szczególności temperaturę, odczyn oraz poziom substancji promieniotwórczych, natomiast skład odnosi się przede wszystkim do stężeń poszczególnych substancji. Parametry te są wykorzystywane przy kontroli przestrzegania warunków pozwolenia wodnoprawnego oraz przy ustalaniu opłat podwyższonych za korzystanie z wód z naruszeniem wymagań.

Pojęcie występuje przede wszystkim w prawie wodnym i przepisach ochrony środowiska. W praktyce służy do określania przedmiotu ochrony, zakresu obowiązków podmiotów korzystających z wód oraz kryteriów oceny, czy dane działanie lub zanieczyszczenie wpływa na stan wód i związanych z nimi ekosystemów.