Środowisko elektromagnetyczne

Środowisko elektromagnetyczne to ogół zjawisk związanych z oddziaływaniami elektromagnetycznymi, które występują na określonym obszarze lub w konkretnym miejscu. Pojęcie to nie oznacza pojedynczego sygnału ani jednego źródła oddziaływania, lecz całokształt warunków elektromagnetycznych panujących w danym otoczeniu. Definicja tego hasła znajduje się w ustawie „Kompatybilność elektromagnetyczna”.

W pojęciu tym można wyróżnić trzy podstawowe elementy:

• zespół, czyli zbiór wielu zjawisk rozpatrywanych łącznie, a nie każde z nich osobno;
• zjawiska elektromagnetyczne, a więc oddziaływania związane z obecnością i rozchodzeniem się pól lub sygnałów elektromagnetycznych;
• dane miejsce, które wyznacza przestrzenny kontekst oceny. To samo urządzenie może działać w różnych warunkach zależnie od otoczenia, w którym się znajduje.

Środowisko elektromagnetyczne jest więc opisem warunków, w jakich funkcjonują urządzenia, instalacje i inne elementy wykorzystujące energię elektryczną lub sygnały elektromagnetyczne. Obejmuje zarówno zjawiska zamierzone, związane z pracą urządzeń, jak i takie, które mogą wpływać na ich działanie w sposób niepożądany. Jego charakter może zależeć od wyposażenia znajdującego się w pobliżu, sposobu użytkowania przestrzeni oraz wzajemnego oddziaływania różnych źródeł.

W ustawie pojęcie to służy jako punkt odniesienia przy rozumieniu kompatybilności elektromagnetycznej. Pozwala oceniać działanie urządzeń w rzeczywistym otoczeniu, a także rozpatrywać, czy zjawiska występujące w danym miejscu mogą wpływać na ich prawidłowe funkcjonowanie. Ma tym samym znaczenie praktyczne przy projektowaniu, instalowaniu i użytkowaniu urządzeń, ponieważ zwraca uwagę na konieczność uwzględnienia nie tylko właściwości samego urządzenia, lecz także warunków elektromagnetycznych jego pracy. Termin ten pomaga porządkować ocenę wzajemnych oddziaływań i wskazuje, że kompatybilność zależy od relacji między urządzeniem a otoczeniem, w którym jest ono używane.