Środowisko cyfrowe

Środowisko cyfrowe to zestaw elementów technicznych, z których konsument korzysta, aby uzyskać dostęp do treści cyfrowej lub usługi cyfrowej albo z nich korzystać. Pojęcie to ma ustawową definicję w ustawie „o prawach konsumenta” i opisuje nie jeden konkretny przedmiot, lecz całe zaplecze umożliwiające kontakt z treściami lub usługami w postaci cyfrowej.

W skład środowiska cyfrowego wchodzą trzy podstawowe elementy:

• sprzęt komputerowy, czyli urządzenia wykorzystywane przez konsumenta;
• oprogramowanie, które pozwala uruchamiać, obsługiwać lub wyświetlać treści i usługi;
• połączenia sieciowe, zapewniające drogę dostępu do treści cyfrowej lub usługi cyfrowej.

Samo istnienie tych elementów nie wystarcza. Muszą one być wykorzystywane przez konsumenta w określonym celu, czyli do uzyskania dostępu do treści lub usługi cyfrowej albo do korzystania z nich. Znaczenie ma zatem zarówno techniczne wyposażenie użytkownika, jak i jego funkcjonalne powiązanie z konkretną treścią lub usługą. Środowisko może obejmować kilka współpracujących ze sobą urządzeń, programów i połączeń, jeżeli razem służą temu samemu sposobowi korzystania.

W praktyce pojęcie pomaga opisać warunki, w jakich konsument odbiera lub wykorzystuje treści i usługi cyfrowe. Pozwala odróżnić samą treść lub usługę od narzędzi potrzebnych do ich używania. Dzięki temu można wskazać, że korzystanie z produktu cyfrowego zależy nie tylko od jego udostępnienia, lecz także od odpowiedniego połączenia sprzętu, oprogramowania i sieci po stronie konsumenta. W ustawie termin ten służy więc uporządkowaniu sytuacji, w których konsument wchodzi w relację z treścią cyfrową lub usługą cyfrową za pomocą własnego albo wykorzystywanego przez siebie zaplecza technicznego.