Art. 119g Ordynacji podatkowej wprowadza szczegółowe regulacje dotyczące kompetencji Szefa Krajowej Administracji Skarbowej (KAS) w zakresie przejmowania i prowadzenia postępowań podatkowych, kontroli podatkowych oraz kontroli celno-skarbowych. Poniżej przedstawiam szczegółowy komentarz do poszczególnych paragrafów tego artykułu.

#### § 1
Szef KAS ma prawo wszczynać postępowania podatkowe lub przejmować je do dalszego prowadzenia na wniosek organu podatkowego. Przejęcie może dotyczyć zarówno całego postępowania, jak i jego części. Przejęcie może obejmować:
- Określenie lub ustalenie wysokości zobowiązania podatkowego.
- Określenie wysokości straty podatkowej.
- Stwierdzenie nadpłaty lub określenie wysokości nadpłaty albo zwrotu podatku.
- Odpowiedzialność płatnika za podatek niepobrany lub pobrany a niewpłacony.
- Odpowiedzialność podatnika za podatek niepobrany przez płatnika.
- Zakres odpowiedzialności lub uprawnień spadkobiercy.

#### § 2
W przypadku podatków, do których ustalania lub określania uprawnieni są wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta lub marszałek województwa, Szef KAS może przejąć postępowanie podatkowe wyłącznie na wniosek właściwego organu podatkowego. Oznacza to, że inicjatywa w tym zakresie musi pochodzić od lokalnych organów podatkowych.

#### § 3
Przejęcie kontroli podatkowej lub kontroli celno-skarbowej przez Szefa KAS skutkuje automatycznym zawieszeniem tej kontroli i jednoczesnym wszczęciem postępowania podatkowego. Przepisy art. 201 § 3 i art. 205 § 2 nie mają zastosowania do zawieszonej kontroli, co oznacza, że nie obowiązują standardowe procedury dotyczące zawieszenia postępowania.

#### § 4
W postanowieniu o przejęciu postępowania, Szef KAS musi precyzyjnie wskazać, w jakim zakresie przejmuje postępowanie podatkowe, kontrolę podatkową lub kontrolę celno-skarbową. Jest to istotne dla zachowania przejrzystości i jasności działań administracyjnych.

#### § 5
Czynności dokonane przez organ podatkowy przed przejęciem postępowania przez Szefa KAS pozostają w mocy. Oznacza to, że nie ma potrzeby ich powtarzania, co zapewnia ciągłość postępowania i efektywność działań administracyjnych.

#### § 6
Postanowienie o przejęciu postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub kontroli celno-skarbowej musi być doręczone zarówno stronie (podatnikowi lub kontrolowanemu), jak i organowi, który prowadził postępowanie lub kontrolę. Zapewnia to transparentność i informowanie wszystkich zainteresowanych stron o zmianach w prowadzeniu postępowania.

#### § 7
Jeżeli w trakcie postępowania podatkowego spółka cywilna, jawna, partnerska, komandytowa albo komandytowo-akcyjna zostanie rozwiązana, postępowanie kończy się decyzją, o której mowa w art. 115 § 4. Oznacza to, że rozwiązanie spółki nie przerywa postępowania podatkowego, a decyzja kończąca postępowanie zostanie wydana zgodnie z przepisami dotyczącymi odpowiedzialności wspólników.

#### § 8
Jeżeli w sprawie może być wydana decyzja z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści, przepisy art. 119a § 7 oraz niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio. Oznacza to, że w takich przypadkach zastosowanie mają również przepisy dotyczące ograniczeń wynikających z umów międzynarodowych, co ma na celu zapobieganie nadużyciom podatkowym.

### Podsumowanie
Art. 119g Ordynacji podatkowej precyzyjnie określa kompetencje Szefa KAS w zakresie przejmowania i prowadzenia postępowań podatkowych oraz kontroli. Przepisy te mają na celu zapewnienie efektywności i ciągłości działań administracyjnych, a także transparentności i jasności procedur. Przejęcie postępowań przez Szefa KAS może być istotnym narzędziem w walce z nadużyciami podatkowymi i zapewnieniu prawidłowego funkcjonowania systemu podatkowego.

Ordynacja podatkowa

Art. 119s Ordynacji podatkowej określa strukturę organizacyjną oraz zasady funkcjonowania Rady, która jest organem doradczym w zakresie oceny zasadności zastosowania art. 119a (klauzula przeciwko unikaniu opodatkowania) oraz środków ograniczających umowne korzyści w indywidualnych sprawach podatkowych.

1. **Rola Przewodniczącego Rady**:
   - Przewodniczący Rady pełni kluczową rolę w kierowaniu pracami Rady. Jest odpowiedzialny za zwoływanie posiedzeń oraz wyznaczanie członków Rady do sporządzenia projektu uzasadnienia opinii.
   - Przewodniczący ma również obowiązek informowania ministra właściwego do spraw finansów publicznych o każdym przypadku uchybienia terminowi określonemu w art. 119i § 5, co zapewnia transparentność i odpowiedzialność w działaniu Rady.

2. **Podejmowanie decyzji przez Radę**:
   - Rada podejmuje decyzje co do zasadności zastosowania art. 119a lub środków ograniczających umowne korzyści na posiedzeniu, które wymaga bezwzględnej większości głosów w obecności co najmniej połowy składu Rady.
   - Taki wymóg zapewnia, że decyzje Rady są podejmowane w sposób demokratyczny i z uwzględnieniem szerokiego konsensusu wśród jej członków.

3. **Regulamin pracy Rady**:
   - Szczegółowy tryb pracy Rady jest określany przez regulamin uchwalony zwykłą większością głosów w obecności co najmniej połowy składu Rady.
   - Regulamin ten jest kluczowy dla zapewnienia sprawnego i efektywnego funkcjonowania Rady, określając procedury i zasady jej działania.

4. **Obsługa i finansowanie Rady**:
   - Obsługę prac Rady zapewnia minister właściwy do spraw finansów publicznych, co oznacza, że Rada korzysta z zasobów administracyjnych i finansowych ministerstwa.
   - Wydatki związane z działaniem Rady są pokrywane z budżetu państwa, co podkreśla znaczenie Rady jako organu publicznego i zapewnia jej niezależność finansową.

5. **Rola Sekretarza Rady**:
   - Sekretarz Rady, powoływany i odwoływany przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, jest odpowiedzialny za organizację posiedzeń Rady oraz zapewnienie obsługi finansowej i administracyjno-biurowej.
   - Sekretarz może uczestniczyć w posiedzeniach Rady bez prawa głosu, co zapewnia, że jego rola jest ograniczona do funkcji organizacyjnych i administracyjnych, bez wpływu na merytoryczne decyzje Rady.

Podsumowując, art. 119s Ordynacji podatkowej szczegółowo reguluje organizację i funkcjonowanie Rady, zapewniając jej sprawne działanie oraz odpowiedzialność wobec ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Przepisy te mają na celu zapewnienie, że Rada działa w sposób transparentny, efektywny i zgodny z zasadami demokratycznymi.

Podmiot, wobec którego wchodzi w grę unikanie opodatkowania, może z własnej inicjatywy wystąpić o decyzję określającą warunki cofnięcia skutków takiej czynności. Przepis otwiera drogę wnioskową zamiast oczekiwania na działanie organu z urzędu.

### Najważniejsze punkty

- Organem właściwym jest Szef Krajowej Administracji Skarbowej, a wydanie decyzji ma charakter fakultatywny.
- Postępowanie inicjuje wniosek zainteresowanego, a nie działanie podejmowane z urzędu.
- Zainteresowani powiązani tą samą czynnością mogą wystąpić ze wspólnym wnioskiem.
- Wniosek dotyczy uzyskanej korzyści podatkowej, a przy podatkach rozliczanych okresowo - korzyści uzyskanej w zakończonym okresie rozliczeniowym.
- Jednym wnioskiem można objąć więcej niż jedną korzyść, jeżeli powstały w tym samym okresie rozliczeniowym w analogiczny sposób.
- Te same zasady stosuje się odpowiednio do cofnięcia skutków wynikających ze środków ograniczających umowne korzyści.

### W praktyce

Ograniczenie do zakończonego okresu rozliczeniowego przesądza, że wniosek dotyczy rozliczeń już zamkniętych, a nie planowanych. Wspólny wniosek ma znaczenie tam, gdzie skutki jednej czynności rozkładają się na kilka podmiotów.

Art. 14na Ordynacji Podatkowej wprowadza istotne ograniczenia w stosowaniu przepisów art. 14k-14n, które dotyczą interpretacji indywidualnych wydawanych przez organy podatkowe. Przepis ten ma na celu zapobieganie nadużyciom prawa podatkowego oraz ograniczanie możliwości uzyskiwania korzyści podatkowych w sposób niezgodny z intencją ustawodawcy.

#### 1. Wyłączenie stosowania przepisów art. 14k-14n

Art. 14na § 1 stanowi, że przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1. Z zastosowaniem art. 119a Ordynacji Podatkowej,
2. W związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,
3. Z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

#### 2. Art. 119a Ordynacji Podatkowej

Art. 119a Ordynacji Podatkowej wprowadza klauzulę przeciwko unikaniu opodatkowania. Klauzula ta pozwala organom podatkowym na pominięcie skutków podatkowych czynności, które zostały podjęte głównie w celu osiągnięcia korzyści podatkowej, a nie mają innego uzasadnienia ekonomicznego. Wyłączenie stosowania przepisów art. 14k-14n w przypadku decyzji wydanych z zastosowaniem art. 119a ma na celu uniemożliwienie uzyskiwania interpretacji indywidualnych, które mogłyby legalizować takie czynności.

#### 3. Nadużycie prawa w podatku VAT

Art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług (VAT) odnosi się do nadużycia prawa w kontekście VAT. Nadużycie prawa występuje, gdy podatnik podejmuje działania, które formalnie spełniają warunki przewidziane w przepisach prawa, ale ich głównym celem jest uzyskanie korzyści podatkowej sprzecznej z celem tych przepisów. Wyłączenie stosowania przepisów art. 14k-14n w takim przypadku ma na celu zapobieganie sytuacjom, w których podatnicy mogliby uzyskać interpretacje indywidualne legalizujące nadużycia prawa.

#### 4. Środki ograniczające umowne korzyści

Środki ograniczające umowne korzyści mają na celu zapobieganie wykorzystywaniu umów międzynarodowych w sposób sprzeczny z ich celem, np. w celu unikania podwójnego opodatkowania. Wyłączenie stosowania przepisów art. 14k-14n w przypadku decyzji wydanych z zastosowaniem tych środków ma na celu uniemożliwienie uzyskiwania interpretacji indywidualnych, które mogłyby prowadzić do nieuzasadnionych korzyści podatkowych.

#### 5. Utrwalona praktyka interpretacyjna, interpretacje ogólne i objaśnienia podatkowe

Art. 14na § 2 stanowi, że przepisów art. 14k-14n nie stosuje się również, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Oznacza to, że nawet jeśli podatnik działał zgodnie z interpretacjami wydanymi przez organy podatkowe, to w przypadku stwierdzenia nadużycia prawa lub zastosowania klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania, nie będzie mógł powoływać się na te interpretacje w celu uniknięcia odpowiedzialności podatkowej.

### Podsumowanie

Art. 14na Ordynacji Podatkowej wprowadza istotne ograniczenia w możliwości uzyskiwania interpretacji indywidualnych w przypadkach, gdy istnieje podejrzenie nadużycia prawa lub unikania opodatkowania. Przepis ten ma na celu zapewnienie, że interpretacje indywidualne nie będą wykorzystywane do legalizowania działań sprzecznych z intencją ustawodawcy oraz zapobieganie uzyskiwaniu nieuzasadnionych korzyści podatkowych.

Art. 18ca Ordynacji podatkowej wprowadza mechanizm, który ma na celu usprawnienie i przyspieszenie kontroli podatkowej oraz postępowań podatkowych w pierwszej instancji. Przepis ten daje Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej (KAS) możliwość wyznaczenia naczelnika urzędu skarbowego jako właściwego do przeprowadzenia kontroli lub postępowań w sprawach dotyczących podatników lub płatników, którzy pozostają w zakresie właściwości miejscowej różnych organów.

#### Cel i Zakres Przepisu

Głównym celem tego przepisu jest zwiększenie efektywności działań kontrolnych i postępowań podatkowych, szczególnie w sytuacjach, gdy sprawy dotyczą podatników lub płatników z różnych regionów. Przepis ten ma zastosowanie w przypadkach, gdy istnieje uzasadnione przypuszczenie, że w sprawach tych zostaną wydane decyzje z zastosowaniem art. 119a Ordynacji podatkowej (dotyczącego klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania) lub środków ograniczających umowne korzyści.

#### Procedura Wyznaczenia

Szef KAS może wyznaczyć naczelnika urzędu skarbowego poprzez wydanie postanowienia. Wyznaczenie to ma na celu skoordynowanie działań kontrolnych i postępowań podatkowych, co jest szczególnie istotne w przypadkach, gdy sprawy są skomplikowane i wymagają zintegrowanego podejścia.

#### Ograniczenia Wyznaczenia

Warto zaznaczyć, że wyznaczenie organu podatkowego nie obejmuje przeprowadzenia postępowania podatkowego określonego w rozdziale 2 działu IIIA Ordynacji podatkowej ani wydania decyzji, o których mowa w pierwszym zdaniu art. 18ca. Oznacza to, że mimo wyznaczenia naczelnika urzędu skarbowego do przeprowadzenia kontroli lub postępowania, pewne kluczowe decyzje i postępowania pozostają w gestii innych organów.

#### Stosowanie Przepisów Art. 18c § 3-6

Przepis art. 18ca odsyła do odpowiedniego stosowania przepisów art. 18c § 3-6 Ordynacji podatkowej. Przepisy te dotyczą m.in. kwestii proceduralnych związanych z wyznaczeniem organu podatkowego, takich jak zawiadomienie podatnika o wyznaczeniu innego organu czy możliwość złożenia zażalenia na postanowienie o wyznaczeniu.

#### Wnioski

Art. 18ca Ordynacji podatkowej jest narzędziem, które ma na celu zwiększenie efektywności i koordynacji działań kontrolnych oraz postępowań podatkowych. Przepis ten jest szczególnie istotny w kontekście walki z unikaniem opodatkowania oraz nadużyciami podatkowymi, gdyż umożliwia skoordynowane działania różnych organów podatkowych. Jednakże, wyznaczenie naczelnika urzędu skarbowego do przeprowadzenia kontroli lub postępowań nie obejmuje wszystkich aspektów postępowania podatkowego, co zapewnia, że kluczowe decyzje pozostają w gestii odpowiednich organów.

Art. 240 Ordynacji Podatkowej reguluje przesłanki wznowienia postępowania podatkowego zakończonego decyzją ostateczną. Przepis ten ma na celu zapewnienie, że decyzje podatkowe są sprawiedliwe i zgodne z prawem, nawet po ich ostatecznym wydaniu. Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, który umożliwia ponowne rozpatrzenie sprawy w określonych sytuacjach.

#### Przesłanki wznowienia postępowania

1. **Decyzja wydana w wyniku przestępstwa**:
   - Jeżeli decyzja podatkowa została wydana w wyniku przestępstwa, postępowanie może zostać wznowione. Przestępstwo może dotyczyć zarówno działań organu podatkowego, jak i strony postępowania.

2. **Decyzja wydana przez pracownika lub organ podatkowy podlegający wyłączeniu**:
   - Jeżeli decyzja została wydana przez osobę, która powinna być wyłączona z postępowania zgodnie z art. 130-132 Ordynacji Podatkowej, postępowanie może być wznowione. Wyłączenie może dotyczyć sytuacji konfliktu interesów lub innych okoliczności wpływających na bezstronność.

3. **Strona nie z własnej winy nie brała udziału w postępowaniu**:
   - Jeżeli strona nie mogła brać udziału w postępowaniu z przyczyn od niej niezależnych, ma prawo do wznowienia postępowania. Może to dotyczyć np. sytuacji, gdy strona nie została prawidłowo zawiadomiona o toczącym się postępowaniu.

4. **Nowe okoliczności faktyczne lub dowody**:
   - Wznowienie postępowania jest możliwe, gdy po wydaniu decyzji wyjdą na jaw nowe okoliczności faktyczne lub dowody, które istniały w dniu wydania decyzji, ale były nieznane organowi podatkowemu. Dotyczy to również sytuacji, gdy nowe dowody wskazują na unikanie opodatkowania lub nadużycie prawa.

5. **Brak wymaganego stanowiska innego organu**:
   - Jeżeli decyzja została wydana bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu, postępowanie może być wznowione.

6. **Zmiana lub uchylenie decyzji podstawowej**:
   - Wznowienie postępowania jest możliwe, gdy decyzja została wydana na podstawie innej decyzji lub orzeczenia sądu, które następnie zostały uchylone, zmienione, wygaszone lub stwierdzono ich nieważność.

7. **Niezgodność z Konstytucją lub umową międzynarodową**:
   - Jeżeli decyzja została wydana na podstawie przepisu, który został uznany za niezgodny z Konstytucją RP, ustawą lub ratyfikowaną umową międzynarodową przez Trybunał Konstytucyjny, postępowanie może być wznowione.

8. **Wpływ umowy międzynarodowej**:
   - Wznowienie postępowania jest możliwe, gdy ratyfikowana umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania lub inna ratyfikowana umowa międzynarodowa ma wpływ na treść wydanej decyzji.

9. **Rozstrzygnięcie w procedurze rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania**:
   - Jeżeli rozstrzygnięcie zapadłe w toku procedury rozstrzygania sporów dotyczących podwójnego opodatkowania ma wpływ na treść wydanej decyzji, postępowanie może być wznowione.

10. **Orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej**:
    - Wznowienie postępowania jest możliwe, gdy orzeczenie TSUE ma wpływ na treść wydanej decyzji.

11. **Uprawnienia określone w art. 119j § 1**:
    - Jeżeli uprawnienia określone w art. 119j § 1 mają wpływ na treść decyzji, postępowanie może być wznowione.

#### Sfałszowanie dowodu lub popełnienie przestępstwa

Jeżeli sfałszowanie dowodu lub popełnienie przestępstwa jest oczywiste, a wznowienie postępowania jest niezbędne w celu ochrony interesu publicznego, postępowanie może być wznowione również przed wydaniem przez sąd orzeczenia stwierdzającego sfałszowanie dowodu lub popełnienie przestępstwa. Ponadto, wznowienie postępowania jest możliwe także w przypadku, gdy postępowanie przed sądem nie może być wszczęte na skutek upływu czasu lub z innych przyczyn określonych w przepisach prawa.

### Podsumowanie

Art. 240 Ordynacji Podatkowej stanowi istotny mechanizm ochrony praw podatników oraz zapewnienia zgodności decyzji podatkowych z prawem. Przesłanki wznowienia postępowania są szczegółowo określone, co ma na celu zapewnienie, że wznowienie jest stosowane jedynie w uzasadnionych przypadkach. Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, który ma na celu naprawienie błędów i zapewnienie sprawiedliwości w postępowaniach podatkowych.

Art. 244 Ordynacji Podatkowej reguluje kwestie związane z właściwością organów podatkowych w przypadku wznowienia postępowania podatkowego. Przepis ten jest kluczowy dla zapewnienia prawidłowego przebiegu postępowania wznowieniowego oraz dla określenia, który organ jest odpowiedzialny za jego prowadzenie.

#### § 1
Zgodnie z § 1, organem właściwym w sprawach wymienionych w art. 243 jest organ, który wydał decyzję w ostatniej instancji. Oznacza to, że jeżeli decyzja podatkowa została wydana przez określony organ, to ten sam organ jest odpowiedzialny za rozpatrzenie sprawy w przypadku wznowienia postępowania. Jest to zasada ogólna, która ma na celu zapewnienie ciągłości i spójności postępowania.

#### § 2
W § 2 przewidziano wyjątek od zasady określonej w § 1. Jeżeli przyczyną wznowienia postępowania jest działanie organu, który wydał decyzję w ostatniej instancji, to o wznowieniu postępowania rozstrzyga organ wyższego stopnia. Organ ten równocześnie wyznacza organ właściwy w sprawach wymienionych w art. 243 § 2. Przepis ten ma na celu uniknięcie sytuacji, w której organ odpowiedzialny za błąd miałby samodzielnie rozpatrywać sprawę wznowieniową, co mogłoby prowadzić do konfliktu interesów.

#### § 3
§ 3 wprowadza kolejne ograniczenie, wskazując, że przepis § 2 nie dotyczy przypadków, w których decyzja w ostatniej instancji została wydana przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, dyrektora izby administracji skarbowej, naczelnika urzędu celno-skarbowego lub samorządowe kolegium odwoławcze. W takich przypadkach, nawet jeśli przyczyną wznowienia postępowania jest działanie tych organów, nie stosuje się mechanizmu przewidzianego w § 2. Oznacza to, że te organy zachowują swoją właściwość do rozpatrzenia sprawy wznowieniowej.

#### § 4
W § 4 przewidziano możliwość przejęcia postępowania przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, jeżeli w wyniku wznowienia postępowania wystąpią okoliczności wskazujące na zasadność wydania decyzji z zastosowaniem art. 119a (klauzula przeciwko unikaniu opodatkowania) lub środków ograniczających umowne korzyści w sytuacji określonej w art. 245 § 1 pkt 1. Jest to szczególne uprawnienie, które ma na celu zapewnienie, że sprawy o szczególnym znaczeniu dla interesu publicznego będą prowadzone przez najwyższy organ administracji skarbowej.

#### Stosowanie przepisów działu IIIA rozdziału 2
Ostatnie zdanie art. 244 wskazuje, że przepisy działu IIIA rozdziału 2 stosuje się odpowiednio. Oznacza to, że w postępowaniach wznowieniowych należy stosować odpowiednie przepisy dotyczące postępowania podatkowego, co zapewnia spójność i jednolitość procedur.

### Podsumowanie
Art. 244 Ordynacji Podatkowej precyzyjnie określa właściwość organów podatkowych w przypadku wznowienia postępowania, wprowadzając jednocześnie mechanizmy mające na celu uniknięcie konfliktu interesów oraz zapewnienie, że sprawy o szczególnym znaczeniu będą prowadzone przez najwyższe organy administracji skarbowej. Przepis ten jest kluczowy dla zapewnienia prawidłowego przebiegu postępowania wznowieniowego i ochrony interesów podatników oraz Skarbu Państwa.

Środki ograniczające

Środki ograniczające w przepisach

Ordynacja podatkowa8 przepisów