Kodeks karny

Kodeks karny skarbowy

Artykuł 216 Kodeksu Karnego Wykonawczego reguluje kwestie dotyczące warunków, w jakich tymczasowo aresztowany może korzystać z własnych rzeczy osobistych oraz innych dóbr. Tymczasowo aresztowany ma prawo do korzystania z własnej odzieży, bielizny i obuwia, chyba że jest to sprzeczne z ustalonym porządkiem w areszcie śledczym lub z przesłankami bezpieczeństwa lub sanitarnymi. Jednocześnie, tymczasowo aresztowany nie może posiadać środków łączności, urządzeń technicznych do rejestrowania i odtwarzania informacji, sprzętu komputerowego oraz innych przedmiotów, które mogłyby zakłócać tok postępowania karnego.

Ponadto, tymczasowo aresztowany może otrzymywać wyżywienie, środki lecznicze i higieny spoza aresztu śledczego za zgodą organu, do którego jest podległy oraz dyrektora aresztu. Organ ten ma również prawo do ograniczenia lub określenia sposobu korzystania przez aresztowanego z wymienionych uprawnień. Wszelkie decyzje dotyczące warunków pobytu tymczasowo aresztowanego muszą być zgodne z przepisami prawa i mają na celu zapewnienie bezpieczeństwa oraz prawidłowego toku postępowania karnego.

Środki lecznicze

Środki lecznicze w przepisach

Kodeks karny1 przepis

Kodeks karny skarbowy1 przepis

Kodeks karny wykonawczy1 przepis