Jeżeli koszty kształcenia ustawicznego pracownika są finansowane ze środków KFS, w takiej sytuacji odpowiednio stosuje się przepisy wskazanego działu i rozdziału Kodeksu pracy. Oznacza to, że regulacje prawa pracy odnoszą się także do tego rodzaju finansowania, z uwzględnieniem jego charakteru. Przepis nie określa samodzielnie wszystkich zasad kształcenia, lecz odsyła w tym zakresie do odpowiednich przepisów Kodeksu pracy.

o rynku pracy i służbach zatrudnienia

Przepis wyznacza staroście termin na oszacowanie potrzeb finansowych. Termin ten wynosi 30 dni i zaczyna biec od dnia opublikowania informacji wskazanej w art. 28 pkt 4 lit. a. W tym czasie starosta powinien określić, jakiego poziomu środków KFS można szacunkowo potrzebować na pokrycie kosztów związanych z kształceniem ustawicznym, o których mowa w art. 125 ust. 11. Chodzi więc o ustalenie przewidywanego zapotrzebowania, a nie o wskazanie ostatecznej kwoty finansowania.

Przepis określa, jak trafiają środki KFS w ramach limitu wskazanego w odpowiednim zawiadomieniu. Minister właściwy do spraw pracy przekazuje je dopiero po złożeniu wniosku przez starostę. Pieniądze są kierowane na wyodrębniony rachunek bankowy samorządu powiatu. Oznacza to, że wysokość przekazanych środków nie może przekroczyć limitu określonego w zawiadomieniu, a przekazanie pieniędzy wymaga wniosku starosty.

Środki kfs

Środki kfs w przepisach

o rynku pracy i służbach zatrudnienia3 przepisy