Średni przedsiębiorca

„Średni przedsiębiorca” to przedsiębiorca, który dla potrzeb ustawy „Niektóre formy wspierania działalności innowacyjnej” jest klasyfikowany jako średnie przedsiębiorstwo według zasad wskazanych w załączniku I do rozporządzenia Komisji nr 651/2014. Oznacza to, że o zakwalifikowaniu podmiotu do tej kategorii nie decyduje potoczne rozumienie słowa „średni”, jego nazwa ani subiektywna ocena wielkości działalności. Rozstrzygające są kryteria i reguły zawarte w przywołanym załączniku.

Istotą definicji jest odesłanie do zewnętrznych przepisów. Ustawa nie opisuje samodzielnie wszystkich przesłanek uznania przedsiębiorcy za średniego, lecz nakazuje stosować określony sposób klasyfikacji. Przy ustalaniu statusu trzeba więc posłużyć się załącznikiem I i zastosować przewidziane tam zasady oceny przedsiębiorstwa, w tym reguły odnoszące się do jego wielkości oraz danych uwzględnianych przy kwalifikacji. Znaczenie może mieć także sposób powiązania przedsiębiorstwa z innymi podmiotami, jeżeli wynika to z zasad określonych w tym załączniku.

W praktyce status średniego przedsiębiorcy służy ustaleniu, czy dany podmiot należy do kategorii przedsiębiorstw objętych rozwiązaniami przewidzianymi w ustawie. Klasyfikacja może wpływać na ocenę uprawnienia do korzystania z instrumentów wspierania działalności innowacyjnej, a także na sposób stosowania przepisów skierowanych do określonych grup przedsiębiorstw. Ma zatem znaczenie przy analizie warunków przyznania wsparcia i przy dokumentowaniu, że przedsiębiorca spełnia wymaganą kategorię.

Pojęcie nie stanowi odrębnej, autonomicznej definicji rozmiaru działalności. Jego treść zależy od aktualnego zastosowania zasad wynikających z załącznika I do wskazanego rozporządzenia. W konsekwencji prawidłowe ustalenie statusu wymaga odniesienia się nie tylko do danych dotyczących samego przedsiębiorcy, lecz także do wszystkich reguł klasyfikacyjnych, do których ustawa odsyła.