Sprzedawca z urzędu

„Sprzedawca z urzędu” to określenie przedsiębiorstwa energetycznego, które w sytuacji opisanej w ustawie „Prawo energetyczne” świadczy kompleksowe usługi odbiorcy energii elektrycznej albo paliw gazowych w gospodarstwie domowym. Nie chodzi więc o każdego sprzedawcę energii lub gazu, lecz o podmiot spełniający kilka ściśle określonych warunków.

Po pierwsze, przedsiębiorstwo musi posiadać koncesję na obrót paliwami gazowymi lub energią elektryczną. Po drugie, powinno świadczyć usługi kompleksowe, czyli oferować odbiorcy usługę obejmującą całość obsługi związaną z dostarczaniem danego nośnika energii, zgodnie z zakresem tej usługi. Po trzecie, odbiorcą musi być osoba korzystająca z paliw gazowych lub energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, która nie korzysta z prawa wyboru sprzedawcy.

Istotne jest zatem nie tylko to, czym zajmuje się przedsiębiorstwo i jakie ma uprawnienia, lecz także to, komu świadczy usługę oraz jaka jest sytuacja odbiorcy. Status sprzedawcy z urzędu wiąże się z brakiem skorzystania przez odbiorcę z możliwości wyboru innego sprzedawcy. Definicja wskazuje tym samym podmiot odpowiedzialny za obsługę odbiorcy pozostającego w takim modelu korzystania z energii lub paliw gazowych.

W praktyce pojęcie to pomaga ustalić, jakie przedsiębiorstwo należy traktować jako sprzedawcę wobec gospodarstwa domowego, którego odbiorca nie wybrał samodzielnie. Ma znaczenie przy określaniu zakresu stosowania przepisów ustawy dotyczących sprzedaży i świadczenia usług kompleksowych. Sama nazwa nie oznacza jednak dowolnego przedsiębiorstwa energetycznego, lecz wyłącznie takie, które łącznie spełnia wskazane przesłanki.