Spółka niebędąca osobą prawną

„Spółka niebędąca osobą prawną” to pojęcie z ustawy „o podatku dochodowym od osób fizycznych”, które ustala się przez wyłączenie określonej kategorii spółek. Obejmuje ono spółkę, która nie należy do grupy wskazanej w art. 5a pkt 28 tej ustawy. Definicja ma więc charakter odsyłający i nie opisuje samodzielnie wszystkich cech takiej spółki, lecz nakazuje porównać ją z kategorią zdefiniowaną w innym punkcie tego samego przepisu.

W praktyce zastosowanie tego hasła wymaga dwóch etapów:

• najpierw trzeba ustalić, czy dany podmiot jest spółką w rozumieniu przepisów podatkowych,
• następnie sprawdzić, czy mieści się w kategorii wymienionej w art. 5a pkt 28.

Jeżeli spółka nie należy do tej kategorii, jest traktowana jako spółka niebędąca osobą prawną na potrzeby ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie oznacza to, że definicja tworzy odrębny rodzaj spółki w prawie handlowym. Jest to kwalifikacja używana przez ustawę podatkową, zależna od zakresu pojęcia wskazanego w pkt 28.

Znaczenie praktyczne tej definicji polega na tym, że pozwala prawidłowo przyporządkować spółkę do odpowiedniej kategorii stosowanej w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych. Od takiej kwalifikacji może zależeć sposób odczytania i zastosowania dalszych regulacji, w których ustawodawca posługuje się pojęciem spółki niebędącej osobą prawną. Samo hasło nie przesądza jednak o wszystkich skutkach podatkowych. Aby ustalić znaczenie w konkretnej sprawie, trzeba uwzględnić również treść przepisu zawierającego odesłanie oraz regulacje, w których to pojęcie zostało wykorzystane.