Specyfikacje zharmonizowane

„Specyfikacje zharmonizowane” to określona kategoria dokumentów technicznych stosowanych w obszarze systemu oceny zgodności. Pojęcie to zostało zdefiniowane w ustawie „o systemie oceny zgodności” i odnosi się do specyfikacji, które nie są normami europejskimi, ale zostały uznane na poziomie Unii Europejskiej za przydatne przy opisywaniu wymagań technicznych.

Aby dokument mógł być objęty tym pojęciem, musi mieć charakter techniczny, nie może być europejską normą, a ponadto powinien zostać uznany przez Komisję Europejską i ogłoszony w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, w serii C. Są to zatem łącznie cechy dotyczące rodzaju dokumentu, jego formalnego uznania oraz sposobu podania tej informacji do publicznej wiadomości. Samo istnienie dokumentu technicznego albo jego stosowanie w praktyce nie wystarcza jeszcze do zakwalifikowania go jako specyfikacji zharmonizowanej w rozumieniu ustawy.

Definicja wskazuje w szczególności na dokumenty normatywne Międzynarodowej Organizacji Metrologii Prawnej, oznaczanej skrótem OIML. Nie oznacza to jednak, że każda publikacja tej organizacji automatycznie należy do tej kategorii. Znaczenie ma dopiero uznanie dokumentu przez Komisję Europejską oraz jego ogłoszenie w wymaganej serii Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej.

W praktyce specyfikacje zharmonizowane pełnią funkcję wspólnego technicznego punktu odniesienia w systemie oceny zgodności. Pozwalają wskazać dokumenty, które zostały formalnie zaakceptowane na poziomie unijnym i mogą służyć uporządkowaniu wymagań odnoszących się do ocenianych wyrobów lub rozwiązań. Ich odrębność od norm europejskich jest istotna, ponieważ ustawowa definicja obejmuje właśnie inne rodzaje specyfikacji technicznych, w tym wybrane dokumenty normatywne o charakterze międzynarodowym. Decydujące znaczenie ma więc nie nazwa dokumentu, lecz spełnienie warunków wskazanych w definicji.