Specyfikacja europejska

„Specyfikacja europejska” to w ustawie „Transport kolejowy” określenie zbiorcze dla dokumentu lub wymagań technicznych, które zostały uznane za właściwe na poziomie europejskim albo odpowiadają jednej z kategorii wskazanych w przepisach. Nie chodzi więc o dowolną specyfikację używaną w kolejnictwie, lecz o specyfikację spełniającą określone kryteria prawne.

Pojęcie obejmuje trzy alternatywne rodzaje dokumentów lub opracowań:

• specyfikację techniczną z dziedziny technologii informacyjno-komunikacyjnych, czyli TIK, określoną zgodnie z art. 13 i art. 14 ustawy;
• normę europejską w rozumieniu przepisów o normalizacji europejskiej, wskazanych w art. 2 pkt 1 lit. b odpowiedniego rozporządzenia unijnego;
• europejską aprobatę techniczną.

Wystarczy, że dana specyfikacja należy do jednej z tych kategorii. Nie jest wymagane jednoczesne spełnienie wszystkich wymienionych przesłanek. Definicja odwołuje się przy tym do innych regulacji, dlatego ustalenie, czy konkretny dokument jest specyfikacją europejską, może wymagać sprawdzenia, jakie warunki dotyczą specyfikacji TIK, normy europejskiej albo europejskiej aprobaty technicznej.

W praktyce pojęcie porządkuje sposób posługiwania się wymaganiami technicznymi w obszarze transportu kolejowego. Pozwala odróżnić dokumenty o znaczeniu uznanym przez przepisy od wewnętrznych opisów, instrukcji lub wymagań opracowanych wyłącznie na potrzeby pojedynczego podmiotu. Ma znaczenie wszędzie tam, gdzie ustawa lub przepisy wydane na jej podstawie posługują się kategorią specyfikacji europejskiej albo wiążą z nią określone wymagania techniczne. Dzięki temu uczestnicy rynku kolejowego mogą ustalić, jakie dokumenty mieszczą się w tej kategorii i jaki rodzaj standardu lub potwierdzenia technicznego reprezentują. Dawanie pierwszeństwa jednemu z wymienionych rodzajów nie wynika z samej definicji, ponieważ wszystkie trzy zostały wskazane jako równorzędne drogi zakwalifikowania specyfikacji.