Art. 2 porządkuje podstawowe pojęcia używane w ustawie i wyznacza zakres jej zastosowania. Najważniejsze znaczenie ma definicja „wielkoobszarowego terenu zdegradowanego”. Jest nim teren o powierzchni co najmniej 10 ha, na którym znajduje się składowisko historycznych odpadów przemysłowych albo miejsce ich gromadzenia, a także sąsiadujące obszary objęte istotnym zagrożeniem dla zdrowia ludzi lub stanu środowiska. Zagrożenie musi wynikać z emisji ze składowiska lub miejsca gromadzenia.

„Istotne zagrożenie” wiąże się z zanieczyszczeniem środowiska przynajmniej jedną substancją, potwierdzonym badaniami, informacjami lub danymi przynajmniej na części obszaru. Skutkiem zanieczyszczenia ma być przekroczenie standardów jakości środowiska, które może oddziaływać na zdrowie ludzi lub środowisko. Przy ocenie uwzględnia się między innymi postać chemiczną substancji, jej biodostępność, możliwość rozprzestrzeniania oraz drogi narażenia. Przepis wskazuje także kategorie substancji, w tym niebezpieczne, powodujące ryzyko, priorytetowe i szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego.

Ustawa odróżnia „miejsce gromadzenia historycznych odpadów przemysłowych” od składowiska odpadów. Oba pojęcia dotyczą odpadów pochodzących z działalności dawnych zakładów prowadzonych przez wskazane podmioty, przy czym późniejsze umieszczanie odpadów w tym samym miejscu nie wyklucza zastosowania definicji. Ponadto przepis objaśnia pojęcia rekultywacji gruntów, remediacji, terenu zamkniętego, władającego nieruchomością oraz zanieczyszczenia powierzchni ziemi i wód. Definicje te służą jednolitemu ustalaniu, jakie obszary, odpady i oddziaływania podlegają regulacjom ustawy.

Składowisko historycznych odpadów przemysłowych

Składowisko historycznych odpadów przemysłowych w przepisach

o wielkoobszarowych terenach zdegradowanych1 przepis