Składniki interoperacyjności EETS

„Składniki interoperacyjności EETS” to elementy techniczne i programowe, które tworzą usługę EETS albo są przewidziane do jej utworzenia, a ich działanie ma znaczenie dla współdziałania tej usługi. Chodzi więc nie tylko o pojedyncze urządzenia, lecz o szeroko rozumiane części systemu, od których zależy, czy poszczególne rozwiązania związane z elektronicznym poborem opłat mogą skutecznie współpracować.

Pojęcie obejmuje zarówno elementy podstawowe, jak i ich zgrupowania, podzespoły oraz całe zespoły. Składnikiem może być także część, która nie wpływa na interoperacyjność samodzielnie, lecz oddziałuje na nią za pośrednictwem innych elementów. Definicja obejmuje również składniki już włączone do usługi oraz takie, które dopiero mają zostać do niej włączone. Oznacza to, że istotne jest nie tylko aktualne wykorzystanie danego elementu, ale także jego przeznaczenie w ramach usługi EETS.

Ustawa „Drogi publiczne.” wyraźnie wskazuje dwa przykłady takich składników: urządzenie wykorzystywane na potrzeby poboru opłat w systemie elektronicznego poboru opłat oraz oprogramowanie. Zakres pojęcia nie ogranicza się jednak do tych przykładów. Może obejmować każdy element, grupę elementów lub zespół, którego funkcjonowanie bezpośrednio albo pośrednio warunkuje interoperacyjność usługi.

Znaczenie praktyczne tego pojęcia polega na objęciu wspólną kategorią różnych części usługi EETS, niezależnie od tego, czy mają one charakter fizyczny, programowy, pojedynczy czy złożony. Pozwala to oceniać wpływ konkretnych rozwiązań na współpracę całej usługi, a także uwzględniać elementy planowane, zanim zostaną faktycznie wykorzystane. W kontekście przepisów dotyczących elektronicznego poboru opłat pojęcie wskazuje zatem, które składniki należy wiązać z zapewnieniem prawidłowego współdziałania usługi EETS.