Składnik żywności o właściwościach aromatyzujących

Składnik żywności o właściwościach aromatyzujących to szczególna kategoria składnika stosowanego w żywności w celu nadania jej smaku lub zapachu albo zmiany już występujących cech aromatycznych. Pojęcie to należy rozumieć zgodnie z przepisami rozporządzenia nr 1334/2008, do których odsyła ustawa o bezpieczeństwie żywności i żywienia.

Najważniejsze elementy tego pojęcia to:

• jest to składnik żywności, a więc element wykorzystywany w żywności, a nie produkt przeznaczony do samodzielnego spożycia wyłącznie jako aromat;
• służy do dodania aromatu lub modyfikowania smaku albo zapachu żywności;
• nie jest substancją aromatyzującą w rozumieniu odrębnej kategorii wskazanej w przepisach;
• jego zastosowanie wiąże się ze znaczącym udziałem w obecności w żywności naturalnie występujących substancji niepożądanych.

Ostatnia przesłanka odróżnia tę kategorię od każdego składnika, który jedynie wpływa na właściwości smakowe lub zapachowe produktu. Znaczenie ma nie tylko funkcja aromatyzująca, lecz także to, że składnik w istotnym stopniu przyczynia się do występowania w żywności substancji uznawanych za niepożądane, jeżeli występują one w niej naturalnie.

W ustawie „Bezpieczeństwo żywności i żywienia” definicja ta porządkuje terminologię używaną przy regulowaniu bezpieczeństwa żywności. Pozwala ustalić, kiedy dany składnik należy traktować jako składnik żywności o właściwościach aromatyzujących, a nie jako inną kategorię substancji lub składników. Ma to praktyczne znaczenie przy ocenie składu produktu, jego funkcji oraz wymagań dotyczących stosowania takich składników. Odwołanie do rozporządzenia nr 1334/2008 oznacza, że zakres tego pojęcia należy ustalać z uwzględnieniem przesłanek określonych w tym akcie, a nie wyłącznie na podstawie potocznego rozumienia słowa „aromat”.