Siedlisko przyrodnicze o znaczeniu priorytetowym

Siedlisko przyrodnicze o znaczeniu priorytetowym to taki typ środowiska przyrodniczego, któremu grozi zanik na obszarze państw członkowskich Unii Europejskiej, a którego ochrona ma dla tych państw szczególną wagę. Pojęcie to zostało zdefiniowane w ustawie o ochronie przyrody i służy wyróżnieniu siedlisk wymagających szczególnej uwagi w ramach ochrony przyrody.

Aby dane siedlisko można było uznać za priorytetowe, muszą występować łącznie określone elementy:

• musi być zagrożone zanikiem, czyli jego istnienie lub dalsze występowanie na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej jest narażone na poważne ograniczenie albo całkowite ustąpienie;
• jego naturalny zasięg, czyli obszar, na którym siedlisko występuje w warunkach naturalnych, musi w istotnym zakresie znajdować się na terytorium tych państw;
• z tego względu państwa członkowskie, działając wspólnie jako Wspólnota, ponoszą za jego ochronę szczególną odpowiedzialność.

Priorytetowy charakter nie wynika więc wyłącznie z rzadkości siedliska ani z tego, że występuje ono na niewielkim obszarze. Znaczenie ma połączenie zagrożenia zanikiem z położeniem jego naturalnego zasięgu. Jeżeli znaczna część tego zasięgu znajduje się w państwach członkowskich, to właśnie na tych państwach spoczywa szczególna odpowiedzialność za zachowanie siedliska.

W praktyce zakwalifikowanie siedliska jako priorytetowego wskazuje, że jego ochrona powinna być traktowana jako szczególnie istotny element realizacji celów ustawy o ochronie przyrody. Pojęcie pomaga odróżnić siedliska wymagające wyjątkowej uwagi od innych siedlisk przyrodniczych oraz uwzględniać ich znaczenie przy planowaniu i prowadzeniu działań ochronnych. Nie opisuje pojedynczego miejsca, lecz określony typ siedliska oceniany z perspektywy jego zagrożenia i naturalnego występowania w państwach członkowskich Unii Europejskiej.