Siedlisko

Siedlisko to pojęcie przyrodnicze i prawne odnoszące się do miejsca oraz warunków, w których występują określone organizmy. W ustawie „Prawo wodne” nie jest ono rozumiane potocznie, lecz zgodnie z odesłaniem do przepisów o ochronie przyrody. Obejmuje trzy podstawowe kategorie: siedliska roślin, siedliska zwierząt oraz siedliska grzybów. O zakwalifikowaniu danego miejsca jako siedliska decyduje więc jego związek z występowaniem jednej z tych grup organizmów oraz znaczenie tego miejsca w rozumieniu właściwych przepisów o ochronie przyrody.

Znaczenie definicji w Prawie wodnym polega przede wszystkim na ujednoliceniu sposobu rozumienia tego terminu. Zamiast tworzyć odrębne znaczenie na potrzeby tej ustawy, ustawodawca odwołuje się do pojęcia funkcjonującego w systemie ochrony przyrody. Takie rozwiązanie ułatwia stosowanie przepisów dotyczących elementów środowiska, które mogą być związane z gospodarowaniem wodami, ich ochroną oraz oceną wpływu określonych działań na przyrodę. Siedlisko może być zatem istotne nie tylko jako fizyczne miejsce występowania organizmów, ale również jako wartość uwzględniana przy interpretacji i stosowaniu przepisów służących ochronie środowiska.

W praktyce pojęcie pomaga określić, czego dotyczy ochrona, analiza lub ocena przewidziana w danym przepisie. Należy przy tym odróżniać je od potocznego znaczenia słowa „siedlisko”, kojarzonego na przykład z miejscem zamieszkania. W języku ustawowym chodzi o kategorię przyrodniczą, której zakres wynika z przepisów o ochronie przyrody.

Termin ten występuje także w innych regulacjach. Ma znaczenie między innymi w przepisach dotyczących obszarów specjalnej ochrony ptaków, gdzie ochrona siedlisk wiąże się z ochroną populacji oraz odtwarzaniem lub tworzeniem odpowiednich biotopów. Pojawia się również w otoczeniu regulacji dotyczących wyceny nieruchomości leśnych, w których znaczenie mają cechy gruntu i drzewostanu. [assistant񟟂]