Sieć elektroenergetyczna najwyższych napięć

Sieć elektroenergetyczna najwyższych napięć to, w rozumieniu ustawy „Inwestycje w zakresie elektrowni wiatrowych”, przede wszystkim określony element sieci przesyłowej: linia elektroenergetyczna najwyższych napięć albo stacja elektroenergetyczna najwyższych napięć. Odesłanie do przepisów Prawa energetycznego wskazuje, że chodzi o infrastrukturę należącą do systemu przesyłania energii elektrycznej, a nie o każdą sieć lub instalację elektroenergetyczną.

Definicja obejmuje jednak nie tylko obiekty istniejące albo już formalnie zrealizowane. Za sieć elektroenergetyczną najwyższych napięć mogą być uznane również planowane linie i stacje, jeżeli zostały uwzględnione w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Ochroną definicyjną objęto także inwestycje, wobec których, na wniosek operatora, wszczęto postępowanie dotyczące jednej z wymaganych decyzji lub uzyskano taką decyzję. Chodzi o decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, decyzję o warunkach zabudowy, decyzję o lokalizacji inwestycji celu publicznego, decyzję o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowych albo pozwolenie na budowę. Do tej kategorii zalicza się również obiekty, dla których operator dokonał kompletnego zgłoszenia wymaganego przez przepisy prawa budowlanego.

Najważniejsze elementy pojęcia to zatem:

• rodzaj obiektu, czyli linia lub stacja elektroenergetyczna najwyższych napięć;
• związek z siecią przesyłową;
• istnienie odpowiedniego ujęcia w planie miejscowym albo zaawansowanie procesu inwestycyjnego potwierdzone wszczęciem postępowania, wydaniem decyzji lub dokonaniem kompletnego zgłoszenia.

Takie ujęcie pozwala stosować przepisy ustawy także do inwestycji przygotowywanych i planowanych, a nie wyłącznie do infrastruktury już działającej. W praktyce ustalenie, czy dany obiekt mieści się w tej definicji, może mieć znaczenie dla oceny, jakie regulacje ustawy dotyczące inwestycji i zagospodarowania terenu znajdują zastosowanie do konkretnego przedsięwzięcia. Kryterium nie ogranicza się więc do faktycznego istnienia sieci, lecz obejmuje również jej formalne zaplanowanie lub prowadzenie właściwej procedury inwestycyjnej.