Sekwencja identyfikacyjna tkanek i komórek

Sekwencja identyfikacyjna tkanek i komórek to określony fragment jednolitego kodu europejskiego, używanego do oznaczania tkanek lub komórek. Zgodnie z ustawą „o pobieraniu, przechowywaniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów” stanowi ona drugą część tego kodu. Nie jest więc dowolnym opisem ani pojedynczą informacją, lecz uporządkowanym zestawem danych zapisanych w formie kodu.

Na sekwencję składają się trzy elementy:

• kod tkanek i komórek, czyli oznaczenie odnoszące się do rodzaju identyfikowanego materiału,
• numer podziału, pozwalający wskazać właściwy podział lub część w ramach przyjętego oznaczenia,
• data ważności tkanek lub komórek, określająca graniczny termin ich ważności.

Znaczenie sekwencji polega na połączeniu w jednym oznaczeniu informacji o tym, czego dotyczy dana partia lub jednostka materiału, jak została zaklasyfikowana oraz do kiedy może być uznawana za ważną. Dzięki temu kod może być odczytywany i stosowany w sposób jednolity, niezależnie od miejsca, w którym tkanki lub komórki są identyfikowane w ramach systemu europejskiego.

W praktyce sekwencja ułatwia rozpoznanie tkanek i komórek oraz powiązanie ich z informacjami zapisanymi w dokumentacji, ewidencji lub oznakowaniu. Pozwala także sprawdzić, czy wskazany materiał mieści się w okresie ważności. Ma zatem znaczenie dla uporządkowanego obiegu informacji o tkankach i komórkach, ich prawidłowego oznaczania oraz weryfikacji danych związanych z ich wykorzystaniem. Poszczególne elementy sekwencji pełnią odrębne funkcje, ale razem tworzą spójny fragment jednolitego kodu europejskiego, który służy identyfikacji materiału w obszarze regulowanym ustawą.