Sekwencja identyfikacyjna donacji

Sekwencja identyfikacyjna donacji to oznaczenie używane do rozpoznania konkretnej donacji komórek lub tkanek w ramach jednolitego kodu europejskiego. Pojęcie to zostało zdefiniowane w ustawie „o pobieraniu, przechowywaniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów” i odnosi się do pierwszej części tego kodu.

Sekwencja składa się z dwóch podstawowych elementów:

• europejskiego kodu banku tkanek i komórek, który wskazuje bank lub inną jednostkę uczestniczącą w systemie oznaczania,
• niepowtarzalnego numeru donacji, czyli oznaczenia przypisanego danej donacji w sposób pozwalający odróżnić ją od innych.

Znaczenie tego pojęcia polega na połączeniu informacji o miejscu lub podmiocie związanym z donacją z indywidualnym numerem tej donacji. Dzięki temu konkretna donacja może być rozpoznana jako odrębna jednostka w dokumentacji i w procesach dotyczących komórek, tkanek lub narządów. Sekwencja nie jest więc opisem właściwości materiału ani informacją o jego jakości. Jest elementem systemu identyfikacji, który pozwala przypisać dane do właściwej donacji i odróżnić ją od pozostałych.

W praktyce sekwencja identyfikacyjna donacji ułatwia posługiwanie się jednolitym kodem europejskim na kolejnych etapach postępowania z komórkami i tkankami. Ma znaczenie dla prawidłowego prowadzenia dokumentacji, wymiany informacji między podmiotami oraz zachowania możliwości prześledzenia, której donacji dotyczą określone dane lub czynności. Aby spełniała swoją funkcję, musi obejmować zarówno kod banku tkanek i komórek, jak i numer, który nie powtarza się w odniesieniu do oznaczanych donacji.